| Konfiguracja kodeka Divx 5 |
I. Profile kompresji:
Od wersji 5.03 wprowadzone profile kompresji w kodeku divx. Mają one zapewnić zgodność parametrów użytych przy kompresji filmu tym kodekiem z możliwością odtwarzania takiego filmu w stacjonanarnych odtwarzaczach divx. Do wyboru są 4 profile:
Ponadto należy określić rozdzielczość filmu i ilość klatek na sekundę. Wybranie profilu ma wpływ na dostępność innych opcji kompresji filmu.
II. - tryb kompresji - do wyboru mamy kilka sposobów:
1 - kompresja jednokrotna ze zmiennym strumieniem (kodek będzie dążył do utrzymania średniego zadanego bitrate, przydzielając mniej bitów scenom z małą ilością ruchu i więcej z większą ilością ruchu). Możliwe jest jednak wykorzystanie informacji z poprzednich przebiegów.
2 - kompresja jednokrotna ze stałą jakością: każda klatka zostanie zakodowana ze stałą jakością, niezależnie od ilości ruchu, w oparciu o parametr complexity. Nie jest więc możliwe określenie jaką końcową wielkość będzie miał plik AVI. Tryb ten nadaje się natomiast to materiału który w dalszej kolejności będzie podlegał jeszcze kompresji.
3 – kompresja wielokrotna: ma na celu uzyskanie najwyższej jakości kompresji, zalecana zwłaszcza czy kompresji kiedy materiał ma zmieścić się na 1 cd. Umożliwia wielokrotne przebiegi kompresji (podobnie jak przy kompresji w mpeg2 w niektórych programach), przy czym za każdym następnym razem program opiera się na danych zebranych w poprzednich przebiegach. Ma to na celu jak najlepsze rozdysponowanie bitów i tym samym uzyskanie najlepszej jakości. Aby jej dokonać należy najpierw wybrać „Multipass, 1st pass” a do następnych przebiegów „Multipass, nth pass”.
4 – oryginalna kompresja jednokrotna i dwukrotna (2 przebiegi, 2-pass):
Pierwsza to kompresja jednokrotna ze zmiennym strumieniem (kodek będzie dążył do utrzymania średniego zadanego bitrate, przydzielając mniej bitów scenom z małą ilością ruchu i więcej z większą ilością ruchu.
Druga zapewnia uzyskanie bardzo wysokiej jakości. Podczas pierwszej kompresji zbierane są tylko dane o poszczególnych klatkach filmu, które są następnie wykorzystywane podczas drugiej kompresji do przydzielenia odpowiedniej ilości bitów poszczególnym klatkom zależnie od ich parametru complexity. Zapewnia ona uzyskanie końcowego pliku AVI o poszukiwanej wielkości.
III. Podstawowe opcje kompresji:
1 - określamy wielkość średnie bitrate dla filmu (w stosunku do poprzednich wersji kodeka zwiększono maksymalny dopuszczalny strumień bitrate z 6000 do 16000 kbps). Dla kompresji dwukrotnej wartość powinna być taka sama, ale dopuszczalne są nieduże odchylenia, jeśli korygujemy w niewielkim zakresie tą wielkość dla 2 przebiegu;
2 – określa sposób dystrybucji bitów podczas kompresji. Domyślnie sceny statyczne i sceny z ruchem są traktowane przy tym przydziale tak samo. W opcji tej możemy to zmienić. Przesuwając suwak coraz bardziej w prawo więcej bitów, tym samym lepszą jakośc będą miały sceny małą ilością ruchu, ale kosztem jakości scen z ich dużą ilością. Przesuwając suwak w lewo dzieje się odwrotnie.
3 - wskazujemy miejsce zapisu i nazwę 2 plików ze statystykami: log i bin, w przypadku wybrania kompresji dwukrotnej. W pliku z rozszerzeniem log zbierane są informacje o właściwościach kompresji dla każdej klatki (m.in. czy jest to klatka kluczowa czy też delta), ilość ruchu i wartość complexity. W pliku o rozszerzeniu bin zbierane są informację motion vector, czyli o wartości ruchu, które są następnie wykorzystywane w drugiej kompresji co skraca czas ten kompresji, ponieważ nie potrzeba ich określać po raz drugi;
4 - opcja pozwala na ostrzeżenie przed nadpisanie plików ze statystykami;
5 - okno pokazuje linię z wcześniej ustawionymi parametrami
IV. Zaawansowane opcje kompresji:
A. Opcje dla formatu MPEG4:
1 - określa wielkość kompensacji ruchu, tj. przesunięcia bloku obrazu o wielkości 16x16 pixeli lub 8x8 pixeli. Uaktywnienie tej opcji pozwalana na bardziej precyzyjne określenie przesunięcia bloku z dokładnością do 1/4 wielkości bloku.
2 - opcja ta pozwala zmniejszyć ilość informacji potrzebnej do zapisania kompensacji ruchu, w przypadku kiedy mamy do czynienia w filmie ze sceną kiedy następuje panoramowanie kadru lub też powiększanie lub zmniejszanie obrazu. W scenach takich duża część informacji jest niezmienna i to jest tutaj wykorzystywane.
3 - włączenie tej opcji powoduje, że kodek obok dotychczas używanych w kompresji klatek I i P, będzie również kompresował je jako klatki typu B-Frames (bi-directional). Użycie klatek typu B pozwala na na znaczną redukcję wielkości pliku (ok. 25%) przy zachowaniu zbliżonej jakości obrazu. Spowalnia to jednak w dużym stopniu proces kompresji (o ok. 30-40%) ponieważ wymaga wykonania o wiele większej ilości obliczeń;
B. Dodatkowe opcje kompresji:
Dostępne są na zakładce "General Parametrs":
1 - opcja ta umożliwia usunięcie brzegów obrazu
2 - tutaj możemy określić docelową wielkość obrazu i filtr jaki ma być użyty to zmiany rozdzielczości z wejściowej na docelową;
3 - opcja ta wykorzystuje sposób w jaki ludzkie oko dostrzega poszczególne rodzaje obrazów i na tej podstawie określa w jaki sposób mają być przydzielone bity. Tam gdzie dostrzegamy mniej szczegółów można zredukować ilość informacji, a przydzielić je tam gdzie widzimy ich więcej. Opcja ta opiera się na porównaniu całego szeregu klatek po sobie następujących aby wyłowić takie obrazy.
4 - pozwala na usunięcie szumu z materiału video jeszcze przed jego zakodowaniem.
5 - określamy maksymalną odległość pomiędzy klatkami kluczowymi (nie powinna być ona większa niż 300 klatek). Jeśli kodek w oparciu o mechanizm detekcji scen nie wykryje zmiany sceny w ciągu co najmniej 300 klatek, klatka taka zostanie wstawiona zgodnie z wstawionym tutaj parametrem.
6 - określa wielkość obciążenia procesora, a zarazem szybkość kompresji w stosunku do jej jakości. Tutaj zawsze należy pozostawić domyślną wartość "slowest". Wyjątkowo można zmienić na inną, jeśli dokonujemy kompresji na żywo (np. transmisja w internecie) i procesor nie nadąża z kompresją. Oznacza to jednak zarazem pogorszenie jakości obrazu.
7 – opcja pozwalająca albo usunąć przeplot z materiału video albo zakodować film z przeplotem o ile materiał źródłowy również jest z przeplotem.
|
|
