Komendy wiersza poleceń systemu Windows XP
Professional.
append
Pozwala programom otwierać
pliki danych w określonych katalogach
tak jak w bieżącym katalogu.
APPEND [[dysk:]ścieżka[;...]]
[/X[:ON | :OFF]] [/PATH:ON | /PATH:OFF] [/E]
APPEND ;
[dysk:]ścieżka Określa
dysk i katalog do dołączenia.
/X:ON
Używa dołączonych katalogów przy poszukiwaniu plików
i uruchamianiu aplikacji.
/X:OFF
Używa dołączonych katalogów tylko do żądań otwarcia pliku.
/X:OFF jest ustawieniem domyślnym.
/PATH:ON
Używa dołączonych katalogów do żądań plików, dla których
już określono ścieżkę. /PATH:ON jest ustawieniem domyślnym.
/PATH:OFF
Wyłącza efekt ustawienia /PATH:ON.
/E
Przechowuje kopię listy dołączonych katalogów w zmiennej
środowiskowej APPEND. /E może być używane tylko przy pierwszym
uruchomieniu polecenia APPEND po uruchomieniu systemu.
Wpisz APPEND ; aby wyczyścić
listę dołączonych katalogów.
Wpisz APPEND bez parametrów,
aby wyświetlić listę dołączonych katalogów.
C:\DOCUME~1\bolek>
C:\DOCUME~1\bolek>command
/?
Uruchamia nowe wystąpienie
interpretera poleceń MS-DOS.
COMMAND [[dysk:]ścieżka]
[urządzenie] [/E:nnnnn] [/P] [/C polecenie] [/MSG]
[dysk:]ścieżka
Określa katalog zawierający plik COMMAND.COM
urządzenie
Określa urządzenie użyte jako wejście i wyjście polecenia.
/E:nnnnn
Ustawia początkowy rozmiar środowiska na nnnnn bajtów.
/P
Ustala nowy interpreter poleceń jako stały (wyjście niemożliwe
).
/C polecenie
Wykonuje określone polecenie i powraca.
/MSG
Przechowuje wszystkie komunikaty o błędach. Wymagany jest
również parametr /P.
assoc
Wyświetla lub modyfikuje
skojarzenia rozszerzeń plików
ASSOC [.roz[=[typ_pliku]]]
.roz
Określa rozszerzenie pliku do skojarzenia z typem
typ_pliku Określa
typ pliku do skojarzenia z rozszerzeniem pliku
Wpisz polecenie ASSOC bez
parametrów, aby wyświetlić bieżące skojarzenia
plików. Jeśli polecenie
ASSOC jest wywoływane z rozszerzeniem pliku, wtedy
wyświetla bieżące skojarzenie
pliku dla tego rozszerzenia pliku. Polecenie
bez określenia typu pliku
usunie skojarzenie dla rozszerzenia pliku.
at
Polecenia i programy usługi
planowania poleceń AT do uruchomienia na
komputerze o określonej
godzinie i dacie. Usługa Harmonogram musi być
uruchomiona, aby używać
poleceń AT.
AT [\\nazwa_komputera] [
[id] [/DELETE] | /DELETE [/YES]]
AT [\\nazwa_komputera] godzina
[/INTERACTIVE]
[ /EVERY:data[,...]
| /NEXT:data[,...]] "polecenie"
\\nazwa_komputera Określa
komputer zdalny. Polecenia są zaplanowane w
komputerze lokalnym, jeśli ten parametr jest pominięty.
id
Jest numerem identyfikacyjnym przyporządkowanym do
zaplanowanego polecenia.
/delete
Anuluje zaplanowane polecenie. Jeśli jest pominięte,
wszystkie zaplanowane polecenia w komputerze są anulowane.
/yes
Używa się przy anulowaniu wszystkich zadań, gdy nie jest
wymagane potwierdzenie.
godzina
Określa godzinę wykonania polecenia.
/interactive
Zezwala, aby zadanie współdziałało z zadaniami użytkownika,
który jest zalogowany wówczas, gdy jest ono uruchomione.
/every:data[,...]
Uruchamia polecenie w każdym określonym dniu tygodnia lub
miesiąca. Jeśli data jest pominięta, przyjmowany jest
bieżący dzień miesiąca.
/next:data[,...]
Uruchamia określone polecenie przy następnym wystąpieniu
dnia (np. w następny czwartek). Jeśli data jest pominięta,
przyjmowany jest bieżący dzień miesiąca.
"polecenie"
Polecenie Windows NT lub program wsadowy do uruchomienia.
attrib
Wyświetla lub zmienia atrybuty
plików.
ATTRIB [+R | -R] [+A | -A
] [+S | -S] [+H | -H] [dysk:] [ścieżka] [nazwa_pliku]
[/S [/D]]
+ Ustawia
atrybut.
- Czyści
atrybut.
R Atrybut
pliku tylko do odczytu.
A Atrybut
pliku archiwalnego.
S Atrybut
pliku systemowego.
H Atrybut
pliku ukrytego.
[dysk:][ścieżka][nazwa_pliku]
Określa plik lub pliki, których atrybuty mają być przetwarzane.
/S Przetwarza
pasujące pliki w folderze bieżącym i wszystkich podfolderach.
/D Przetwarza
również foldery.
break
Włącza lub wyłącza rozszerzone
sprawdzanie CTRL+C w systemie DOS.
Polecenie to jest uwzględnione
dla zapewnienia zgodności z systemem DOS. Nie
ma ono żadnego efektu w
systemie Windows XP.
Jeżeli rozszerzenia poleceń
są włączone i uruchomiony jest system
Windows XP polecenie BREAK
przejdzie do zakodowanego punktu przerwania,
jeżeli jest debugowane programem
debugującym.
cacls
Wyświetla lub modyfikuje
listy kontroli dostępu (ACL) plików
CACLS nazwa_pliku [/T] [/E]
[/C] [/G użytk:uprawn] [/R użytkownik [...]]
[/P użytk:uprawn [...]] [/D użytkownik [...]]
nazwa_pliku
Wyświetla listy ACL.
/T
Zmienia listy ACL określonych plików
w bieżącym katalogu i wszystkich podkatalogach.
/E
Umożliwia edycję listy ACL zamiast jej zamieniania.
/C
Kontynuuje mimo błędów braku dostępu.
/G użytk:uprawn
Przyznaje prawa dostępu określonemu użytkownikowi.
Uprawnienia mogą być następujące: R Odczyt
W Zapis
C Zmiana (zapis)
F Pełna kontrola
/R użytkownik
Odwołuje prawa określonego użytkownika (działa tylko z /E).
/P użytk:uprawn
Zamienia prawa dostępu określonego użytkownika.
Uprawnienia mogą być następujące: N Brak
R Odczyt
W Zapis
C Zmiana (zapis)
F Pełna kontrola
/D użytkownik
Odbiera prawa dostępu określonemu użytkownikowi.
W jednym poleceniu można
określić wiele plików, używając symboli
wieloznacznych.
W jednym poleceniu można
określić wielu użytkowników.
Skróty:
CI - Dziedziczenie
kontenera.
Wpis ACE będzie dziedziczony przez katalogi.
OI - Dziedziczenie
obiektu.
Wpis ACE będzie dziedziczony przez pliki.
IO - Tylko
dziedziczenie.
Wpis ACE nie jest stosowany dla bieżącego pliku/katalogu.
call
Wywołuje jeden program wsadowy
z innego.
CALL [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku
[parametry_wsadowe]
parametry_wsadowe
Określa informacje wymagane w wierszu polecenia przez
dany program wsadowy.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie CALL zmienia się następująco:
Polecenie CALL akceptuje
obecnie etykiety jako obiekt docelowy.
Składnia jest następująca:
CALL :etykieta
argumenty
Tworzony jest nowy kontekst
pliku wsadowego z podanymi argumentami,
a sterowanie jest przekazywane
do instrukcji po określonej etykiecie. Musisz
wydać polecenie "exit" dwukrotnie
osiągając koniec pliku skryptu dwukrotnie.
Po pierwszym odczycie końca
pliku sterowanie powróci bezpośrednio za.
instrukcję CALL. Po drugim
odczycie nastąpi zakończenie skryptu.
Wpisz GOTO /?, aby uzyskać
szczegółowy opis rozszerzenia GOTO :EOF,
które pozwoli na "powrót"
z pliku skryptu.
Ponadto zmienione zostały
rozszerzenia odwołań argumentów
(%0, %1 itd.) pliku skryptu:
%* w skrypcie
odnosi się do wszystkich argumentów (tzn. %1 %2 %3
%4 %5
...)
Zostało
ulepszone podstawianie parametrów pliku wsadowego (%n). Możesz
teraz
używać następującej opcjonalnej składni:
%~1 - rozwija %1 usuwając
wszystkie obejmujące cudzysłowy (")
%~f1 - rozwija %1 do pełnej nazwy
ścieżki
%~d1 - rozwija %1 tylko do litery
dysku
%~p1 - rozwija %1 tylko do ścieżki
%~n1 - rozwija %1 tylko do nazwy
pliku
%~x1 - rozwija %1 tylko do rozszerzenia
pliku
%~s1 - rozwinięta ścieżka zawiera
tylko krótkie nazwy
%~a1 - rozwija %1 do atrybutów
pliku
%~t1 - rozwija %1 do daty/czasu
pliku
%~z1 - rozwija %1 do rozmiaru
pliku
%~$PATH:1 - przeszukuje katalogi wymienione w zmiennej
środowiskowej PATH i rozwija %1 do
pełnej nazwy dla pierwszej znalezionej.
Jeśli nazwa zmiennej środowiskowej nie została
zdefiniowana lub pliku nie znaleziono
w wyszukiwaniu, modyfikator rozwija do
pustego ciągu znaków.
Modyfikatory
mogą być łączone w celu uzyskania złożonych wyników:
%~dp1 - rozwija %1 tylko do litery
dysku i ścieżki
%~nx1 - rozwija %1 tylko do nazwy pliku
i rozszerzenia
%~dp$PATH:1 - przeszukuje katalogi wymienione w zmiennej
środowiskowej PATH dla %1 i rozwija do litery dysku
i ścieżki dla pierwszej znalezionej.
%~ftza1 - rozwija %1 do DIR jak wiersz wyjściowy
W powyższych
przykładach %1 i PATH można zastąpić innymi prawidłowymi
wartościami.
Składnia %~ jest zakończona prawidłową liczbą argumentów.
Modyfikatory
%~ mogą nie być używane z %*
cd
Wyświetla nazwę bieżącego
katalogu lub zmienia go.
CHDIR [/D] [dysk:][ścieżka]
CHDIR [..]
CD [/D] [dysk:][ścieżka]
CD [..]
.. Określa,
że chcesz przejść do katalogu nadrzędnego.
Wpisz CD dysk:, aby wyświetlić
bieżący katalog na określonym dysku.
Wpisz CD bez parametrów,
aby wyświetlić bieżący dysk i katalog.
Użyj opcji /D, aby wraz ze
zmianą bieżącego katalogu na dysku zmienić
bieżący dysk.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie CHDIR zmienia
się następująco:
Ciąg katalogu bieżącego jest
konwertowany w celu używania ciągu, takiego jak
nazwy dyskowe. Polecenie
CD C:\TEMP ustawi wtedy katalog
bieżący na C:\Temp, jeśli
występuje na dysku.
Polecenie CHDIR nie traktuje
spacji jako ograniczników, można więc użyć
polecenia CD dla nazwy podkatalogu,
która zawiera spację bez otaczających
nazwę cudzysłowów. Na przykład:
cd \winnt\profiles\nazwa_użytkownika\programy\menu
start
znaczy to samo co:
cd "\winnt\profiles\nazwa_użytkownika\programy\menu
start"
używane wtedy, gdy rozszerzenia
są wyłączone.
chcp
Wyświetla lub ustawia numer
aktywnej strony kodowej.
CHCP [nnn]
nnn Określa
numer strony kodowej.
Wpisz CHCP bez parametru,
aby wyświetlić numer aktywnej strony kodowej.
chdir
Wyświetla nazwę bieżącego
katalogu lub zmienia go.
CHDIR [/D] [dysk:][ścieżka]
CHDIR [..]
CD [/D] [dysk:][ścieżka]
CD [..]
.. Określa,
że chcesz przejść do katalogu nadrzędnego.
Wpisz CD dysk:, aby wyświetlić
bieżący katalog na określonym dysku.
Wpisz CD bez parametrów,
aby wyświetlić bieżący dysk i katalog.
Użyj opcji /D, aby wraz ze
zmianą bieżącego katalogu na dysku zmienić
bieżący dysk.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie CHDIR zmienia
się następująco:
Ciąg katalogu bieżącego jest
konwertowany w celu używania ciągu, takiego jak
nazwy dyskowe. Polecenie
CD C:\TEMP ustawi wtedy katalog
bieżący na C:\Temp, jeśli
występuje na dysku.
Polecenie CHDIR nie traktuje
spacji jako ograniczników, można więc użyć
polecenia CD dla nazwy podkatalogu,
która zawiera spację bez otaczających
nazwę cudzysłowów. Na przykład:
cd \winnt\profiles\nazwa_użytkownika\programy\menu
start
znaczy to samo co:
cd "\winnt\profiles\nazwa_użytkownika\programy\menu
start"
używane wtedy, gdy rozszerzenia
są wyłączone.
chkdsk
Sprawdza dysk i wyświetla
raport o jego stanie.
CHKDSK [dysk:][[ścieżka]plik]
[/F] [/V] [/R][/X][/I][/C] [/L[:rozmiar]]
wolumin
Określa literę dysku (z dwukropkiem), punkt
instalacji lub nazwę woluminu.
plik
Tylko FAT/FAT32: określa pliki do sprawdzenia fragmentacji.
/F
Naprawia błędy na dysku.
/V
Na partycjach FAT/FAT32: wyświetla pełne ścieżki i nazwy
wszystkich plików na dysku.
Na partycjach NTFS: wyświetla komunikaty porządkowania, jeżeli
istnieją.
/R
Lokalizuje uszkodzone sektory i odzyskuje informacje, które
można odczytać (implikuje użycie przełącznika /F).
/L:rozmiar
Tylko NTFS: Zmienia rozmiar pliku dziennika na podaną liczbę
kilobajtów. Jeżeli rozmiar nie zostanie podany, wyświetlany
jest rozmiar bieżący.
/X
Wymusza uprzednią dezinstalację woluminu, jeżeli jest to
konieczne. Wszystkie otwarte dojścia do tego woluminu przestaną
być prawidłowe (implikuje użycie przełącznika /F).
/I
Tylko NTFS: wykonuje mniej dokładne sprawdzenie wpisów indeksu.
/C
Tylko NTFS: pomija sprawdzanie zapętleń w strukturze folderów.
Użycie przełączników /I lub
/C zmniejsza ilość czasu potrzebną do uruchomienia
programu Chkdsk przez pominięcie
niektórych operacji sprawdzenia woluminu.
chkntfs
Wyświetla lub modyfikuje
stan sprawdzania dysku podczas rozruchu.
CHKNTFS wolumin [...]
CHKNTFS /D
CHKNTFS /T[:czas]
CHKNTFS /X wolumin [...]
CHKNTFS /C wolumin [...]
wolumin
Określa literę dysku (z dwukropkiem), punkt instalacji lub
nazwę woluminu.
/D
Przywraca ustawienia domyślne komputera; wszystkie dyski są
sprawdzane podczas rozruchu, a program chkdsk zostanie
uruchomiony na tych, które są zanieczyszczone.
/T:czas
Zmienia czas odliczania inicjacji programu AUTOCHK na określoną
wartość, wyrażoną w sekundach. W przypadku nie podania czasu,
wyświetlone zostanie ustawienie aktualne.
/X
Wyklucza dysk z domyślnej procedury sprawdzania podczas rozruchu.
Wykluczenia dysków nie są zapamiętywane pomiędzy wywołaniami
polecenia.
/C
Planuje sprawdzenie danego dysku podczas rozruchu; program chkdsk
zostanie uruchomiony, jeżeli ten dysk będzie zanieczyszczony.
Jeżeli nie zostaną podane
żadne opcje, program CHKNTFS wyświetli informacje
o tym, czy dysk jest zanieczyszczony
i czy jest zaplanowane jego sprawdzenie
podczas następnego rozruchu.
cls
Czyści ekran.
CLS
cmd
Uruchamia nowe wystąpienie
interpretera poleceń Windows XP.
CMD [/A | /U] [/Q] [/D] [/E:ON
| /E:OFF] [/F:ON | /F:OFF] [/V:ON | /V:OFF]
[[/S]
[/C | /K] ciąg]
/C
Wykonuje polecenie określone przez ciąg i kończy działanie
/K
Wykonuje polecenie określone przez ciąg, ale pozostaje
/S
Modyfikuje postępowanie z ciągiem po /C lub /K (zobacz niżej)
/Q
Wyłącza echo
/D
Wyłącza wykonywanie poleceń AutoRun z rejestru (zobacz niżej)
/A
Powoduje, że dane przekazywane do potoku lub pliku są danymi ANSI
/U
Powoduje, że dane przekazywane do potoku lub pliku są danymi Unicode
/T:fg Ustawia
kolory tła i pierwszego planu (dodatkowe informacje uzyskasz
wpisując COLOR /?)
/E:ON Włącza
rozszerzenia poleceń (zobacz niżej)
/E:OFF Wyłącza rozszerzenia
poleceń (zobacz niżej)
/F:ON Włącza
znaki dokańczania nazw plików i katalogów (patrz poniżej)
/F:OFF Wyłącza znaki
dokańczania nazw plików i katalogów (patrz poniżej)
/V:ON Włącza
opóźnione rozwijanie zmiennych środowiskowych, traktując znak
'!' jako ogranicznik. Na przykład użycie /V:ON może spowodować,
że napis !var! będzie rozwijać zmienną var w czasie wykonywania.
Użycie składni var powoduje, że zmienne są rozwijane w czasie ich
wprowadzania, co ma duże znaczenie w pętlach FOR.
/V:OFF Wyłącza opóźnione
rozwijanie zmiennych środowiskowych.
Należy zauważyć, że napis
złożony z kilku poleceń oddzielonych separatorem
poleceń '&&' jest
akceptowalny dla ciągów, jeżeli jest on ujęty w cudzysłowy.
Również, ze względu na zachowanie
zgodności, przełącznik /X ma takie samo
działanie jak /E:ON, /Y
działa tak samo jak /E:OFF, a /R działa tak samo
jak /C. Inne przełączniki
są ignorowane.
W przypadku użycia przełączników
/C lub /K, pozostała część wiersza polecenia
po przełączniku jest przetwarzana
jako wiersz polecenia, który obowiązują
następujące reguły przetwarzania
znaków cudzysłowu ("):
1.
Znaki cudzysłowu w wierszu polecenia są zachowywane, jeżeli spełnione
są wszystkie poniższe warunki:
- nie użyto przełącznika /S,
- użyto dokładnie dwóch znaków cudzysłowu,
- pomiędzy znakami cudzysłowu nie występują żadne znaki specjalne,
takie jak: <>()@^|,
- pomiędzy dwoma znakami cudzysłowu znajduje się co najmniej jeden
znak odstępu,
- ciąg znajdujący się pomiędzy dwoma znakami cudzysłowu jest
nazwą pliku wykonywalnego.
2.
W pozostałych przypadkach, tradycyjne działanie polega na sprawdzeniu,
czy pierwszym znakiem jest znak cudzysłowu i, jeżeli tak, usunięcie
tego znaku oraz usunięcie ostatniego znalezionego znaku cudzysłowu
w wierszu polecenia, z zachowaniem całego tekstu, znajdującego się
za ostatnim znakiem cudzysłowu.
Jeśli nie podano opcji /D
w wierszu polecenia, a następnie uruchomiono
CMD.EXE, wyszukiwane będą
poniższe zmienne rejestru REG_SZ/REG_EXPAND_SZ
i jeśli jedna z nich lub
obie są obecne, wykonywane są jako pierwsze.
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Command
Processor\AutoRun
i/lub
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Command
Processor\AutoRun
Rozszerzenia poleceń są włączone
domyślnie. Rozszerzenia dla poszczególnych
wywołań można wyłączyć przy
użyciu przełącznika /E:OFF. Można włączać lub
wyłączać rozszerzenia dla
wszystkich wywołań programu CMD.EXE na komputerze
i/lub sesji logowań użytkownika
przez ustawienie w rejestrze jednej lub obu
następujących wartości REG_DWORD
za pomocą programu REGEDT32.EXE:
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Command
Processor\EnableExtensions
i/lub
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Command
Processor\EnableExtensions
na 0x1 albo 0x0. Ustawienie
określone przez użytkownika ma pierwszeństwo
przed ustawieniem komputera.
Przełączniki wiersza polecenia mają pierwszeństwo
przed ustawieniami rejestru.
Rozszerzenia poleceń obejmują
zmiany i/lub dodatki dla następujących poleceń:
DEL lub
ERASE
COLOR
CD lub
CHDIR
MD lub
MKDIR
PROMPT
PUSHD
POPD
SET
SETLOCAL
ENDLOCAL
IF
FOR
CALL
SHIFT
GOTO
START
(również zmiany dotyczące zewnętrznego wywołania polecenia)
ASSOC
FTYPE
Aby uzyskać szczegółowe informacje
na temat danego polecenia, wpisz
nazwa_polecenia /?.
Opóźnione rozwijanie zmiennych
środowiskowych NIE jest włączone domyślnie.
Opóźnione rozwijanie zmiennych
środowiskowych dla poszczególnych wywołań
programu CMD.EXE można włączać
lub wyłączać przy użyciu przełącznika /V:ON
lub /V:OFF. Można włączać
lub wyłączać zakończenia dla wszystkich wywołań
programu CMD.EXE na komputerze
i/lub sesji logowań użytkownika przez
ustawienie w rejestrze jednej
lub obu następujących wartości REG_DWORD
za pomocą programu REGEDT32.EXE:
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Command
Processor\DelayedExpansion
i/lub
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Command
Processor\DelayedExpansion
na 0x1 albo 0x0. Ustawienie
określone przez użytkownika ma pierwszeństwo
przed ustawieniem komputera.
Przełączniki wiersza polecenia mają
pierwszeństwo przed ustawieniami
rejestru.
Jeśli opóźnione rozwijanie
zmiennych środowiskowych jest włączone, wtedy
znak wykrzyknika może być
używany do podstawiania wartości zmiennej
środowiskowej w czasie wykonywania.
Dokańczanie nazw plików i
katalogów NIE jest włączone domyślnie. Można
włączać lub wyłączać dokańczanie
nazw plików dla poszczególnych wywołań
programu CMD.EXE przy użyciu
przełącznika /F:ON lub /F:OFF. Można włączać lub
wyłączać dokańczanie dla
wszystkich wywołań programu CMD.EXE na komputerze
i/lub sesji logowań użytkownika
przez ustawienie w rejestrze jednej lub obu
następujących wartości REG_DWORD
za pomocą programu REGEDT32.EXE:
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Command
Processor\CompletionChar
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Command
Processor\PathCompletionChar
i/lub
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Command
Processor\CompletionChar
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Command
Processor\PathCompletionChar
na wartość szesnastkową znaku
kontrolnego dla poszczególnej funkcji (np. 0x4
jest Ctrl-D a 0x6 jest Ctrl-F).
Ustawienie określone przez użytkownika ma
pierwszeństwo przed ustawieniem
komputera. Przełączniki wiersza polecenia
mają pierwszeństwo przed
ustawieniami rejestru.
Jeśli dokańczanie jest włączone
za pomocą przełącznika /F:ON, dwoma znakami
kontrolnymi są: Ctrl-D dla
dokańczania nazw katalogów i Ctrl-F dla dokańczania
nazw plików. Aby wyłączyć
poszczególne znaki dokańczania w rejestrze, użyj
wartości dla spacji (0x20),
ponieważ nie jest to prawidłowy znak kontrolny.
Dokańczanie jest wywoływane
po wpisaniu jednego z dwóch znaków kontrolnych.
Funkcja dokańczania przenosi
ciąg ścieżki na lewą stronę kursora, dołącza
symbol wieloznaczny, jeśli
go nie ma i buduje listę pasujących ścieżek.
Następnie wyświetla pierwszą
zgodną ścieżkę. Później, ponowne naciśnięcie tego
samego znaku kontrolnego
powtarza cykl przechodzenia przez listę pasujących
ścieżek. Naciśnięcie klawisza
Shift razem ze znakiem kontrolnym powoduje
przechodzenie przez listę
wstecz. Jeśli wiersz edytowany jest w dowolny sposób
i naciśnięty zostanie ponownie
znak kontrolny, zapisana lista pasujących
ścieżek jest odrzucana i
generowana jest nowa lista. To samo wystąpi
w przypadku przełączenia
między dokańczaniem nazw plików i katalogów.
Jedyną różnicą między dwoma
znakami kontrolnymi jest to, że znak dokańczania
pliku dopasowuje zarówno
nazwy plików, jak i katalogów, podczas gdy znak
dokańczania katalogów dopasowuje
jedynie nazwy katalogów. Jeśli dokańczanie
jest używane dla wszystkich
wbudowanych poleceń katalogów (CD, MD lub RD), to
przyjmowane jest dokańczanie
katalogów.
Kod dokańczania odpowiednio
postępuje z nazwami plików, które zawierają spacje
lub inne znaki specjalne,
umieszczając cudzysłowy wokół pasującej ścieżki.
W przypadku wycofania się
i wywołania dokańczania wewnątrz wiersza, tekst
z prawej strony kursora
w punkcie, w którym wywoływano dokańczanie jest
odrzucany.
Znaki specjalne, które wymagają
cudzysłowów to:
<odstęp>
&()[]{}^=;!'+,`~
color
Ustawia domyślne kolory tła
i pierwszego planu.
COLOR [atr]
atr
Określa atrybut koloru dla wyjścia konsoli
Atrybuty kolorów są określone
przez DWIE cyfry heksadecymalne -- pierwsza
oznacza tło, druga pierwszy
plan. Każda cyfra
może być jedną z wartości:
0 = Czarny
8 = Szary
1 = Niebieski
9 = Jasnoniebieski
2 = Zielony
A = Jasnozielony
3 = Błękitny
B = Jasnobłękitny
4 = Czerwony
C = Jasnoczerwony
5 = Purpurowy
D = Jasnopurpurowy
6 = Żółty
E = Jasnożółty
7 = Biały
F = Jaskrawobiały
Jeśli nie podano argumentu,
używany jest kolor odpowiadający chwili
uruchomienia CMD.EXE. Wartość
ta jest brana z bieżącego okna konsoli,
z opcji /T wiersza polecenia
lub z wartości rejestru
DefaultColor.
Polecenie COLOR ustawia ERRORLEVEL
na 1, jeśli podjęto próbę określenia tej
samej wartości dla tła i
dla pierwszego planu w poleceniu COLOR.
Przykład: "COLOR fc" daje
kolor jasnoczerwony na jaskrawobiałym tle.
comp
Porównuje zawartości dwóch
plików lub zestawów plików.
COMP [dane1] [dane2] [/D]
[/A] [/L] [/N=liczba] [/C] [/OFF[LINE]]
dane1
Określa położenie i nazwę pierwszego pliku(ów) do porównania.
dane2
Określa położenie i nazwę drugiego pliku(ów) do porównania.
/D
Wyświetla różnice w formacie dziesiętnym. Jest to
ustawienie domyślne.
/A
Wyświetla różnice jako znaki ASCII.
/L
Wyświetla numery wierszy, w których występują różnice.
/N=liczba Porównuje
tylko określoną liczbę początkowych wierszy pliku.
/C
Nie rozróżnia wielkich i małych liter ASCII przy porównywaniu
plików.
/OFF[LINE] Nie pomija
plików z ustawionym atrybutem przesunięcia.
Aby porównać grupy plików,
użyj symboli wieloznacznych w param. dane1, dane2.
compact
Wyświetla informacje o kompresji
i umożliwia jej zmianę na partycjach NTFS.
COMPACT [/C | /U] [/S[:katalog]]
[/A] [/I] [/F] [/Q] [plik [...]]
/C
Kompresuje określone pliki. Katalogi zostaną zaznaczone, aby
dodawane potem pliki były automatycznie kompresowane.
/U
Dekompresuje określone pliki. Katalogi zostaną zaznaczone, aby
dodawane potem pliki nie były automatycznie kompresowane.
/S
Wykonuje określoną operację na plikach w danym katalogu
i wszystkich podkatalogach. Domyślny "katalog" to katalog
bieżący.
/A
Wyświetla pliki z atrybutami Ukryty lub Systemowy. Domyślnie
pliki te są pomijane.
/I
Kontynuuje określoną operację nawet po wystąpieniu błędów.
Domyślnie program COMPACT zatrzymuje się, gdy
wystąpi błąd.
/F
Wymusza wykonanie operacji kompresji na wszystkich podanych
plikach, również tych, które są już skompresowane. Domyślnie
pliki wcześniej skompresowane są pomijane.
/Q
Podaje tylko najważniejsze informacje.
plik
Określa wzór, plik lub katalog.
Program COMPACT wywołany
bez parametrów wyświetla informacje o stanie
kompresji bieżącego
katalogu i plików, jakie on zawiera. Można używać nazw
wielu plików i symboli
wieloznacznych. Parametry należy oddzielać
spacjami.
convert
Konwertuje woluminy FAT na
NTFS.
CONVERT wolumin /FS:NTFS
[/V] [/CVTArea:nazwa_pliku] [/NoSecurity] [/X]
wolumin
Określa literę dysku (z dwukropkiem), punkt instalacji
lub nazwę woluminu.
/FS:NTFS
Określa, aby konwertować wolumin na NTFS.
/V
Określa, aby konwertować w trybie informacji pełnej.
/CVTArea:nazwa_pliku
Określa plik ciągły w katalogu głównym, który będzie symbolem
zastępczym dla plików systemu NTFS.
/NoSecurity Określa,
aby ustawienia zabezpieczeń konwertowanych plików
i katalogów były dostępne dla wszystkich.
/X
Wymusza najpierw dezinstalację woluminu w razie potrzeby.
Wszystkie otwarte dojścia do woluminu przestaną być prawidłowe.
copy
Kopiuje pliki w inne miejsce.
COPY [/D] [/V] [/N] [/Y |
/-Y] [/Z] [/A | /B] źródło [/A | /B]
[+ źródło [/A | /B] [+ ...]] [cel [/A | /B]]
źródło
Określa pliki do skopiowania.
/A
Oznacza plik tekstowy ASCII.
/B
Oznacza plik binarny.
/D
Zezwala na odszyfrowanie tworzonego pliku docelowego.
cel
Określa docelowy katalog lub nazwę pliku dla nowych plików.
/V
Weryfikuje, czy kopiowane pliki są poprawnie zapisywane.
/N
Używa krótkich nazw plików, jeśli są one dostępne, podczas
kopiowania pliku o nazwie innej postaci niż 8kropka3.
/Y
Wyłącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia
istniejącego pliku docelowego.
/-Y
Włącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia
istniejącego pliku docelowego.
/Z
Kopiuje pliki sieciowe w trybie restartowalnym.
Przełącznik /Y może być ustawiony
w zmiennej środowiskowej COPYCMD.
Może on być następnie zastąpiony
przełącznikiem /-Y w wierszu polecenia.
Stanem domyślnym jest monitowanie
przy zastępowaniu plików, chyba że
polecenie COPY jest wywoływane
ze skryptu wsadowego.
Aby dołączyć pliki, określ
jeden plik docelowy, ale wiele plików
źródłowych (używając symboli
wieloznacznych lub formatu plik1+plik2+plik3).
date
Wyświetla lub ustawia datę.
DATE [/T | data]
Wpisz DATE bez parametrów,
aby wyświetlić bieżące ustawienie daty
i monit o podanie nowej.
Naciśnij klawisz ENTER, aby nie zmieniać daty.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie DATE obsługuje
przełącznik /T, którego
użycie powoduje, że polecenie wyświetla
bieżącą datę bez monitowania
o podanie nowej daty.
debug
Uruchamia Debug, program
testujący i edytujący narzędzia.
DEBUG [[dysk:][ścieżka]nazwa_pliku
[parametry_pliku]]
[dysk:][ścieżka]fnazwa_pliku
Określa plik do testowania.
parametry_pliku
Określa informacie wiersza polecenia wymagane przez
plik do testowania.
Po uruchomieniu Debug wpisz
?, aby wyświetlić listę poleceń debugowania.
defrag
Sposób użycia:
defrag <wolumin> [-a]
[-f] [-v] [-?]
wolumin litera dysku
lub punkt instalacji (d: lub d:\vol\mountpoint)
-a
Tylko analizuje
-f
Wymusza defragmentację, nawet jeśli jest mało wolnego miejsca
-v
Pełne wyjście
-?
Wyświetla ten tekst pomocy
del
Usuwa pliki.
DEL [/P] [/F] [/S] [/Q] [/A[[:]atrybuty]]
nazwy
ERASE [/P] [/F] [/S] [/Q]
[/A[[:]atrybuty]] nazwy
nazwy
Określa listę plików lub folderów. Aby usunąć wiele plików
na raz, użyj symboli wieloznacznych. Jeżeli podany zostanie
katalog, usunięte zostaną wszystkie pliki w tym katalogu.
/P
Monituje o potwierdzenie przed usunięciem każdego pliku.
/F
Wymusza usuwanie plików z atrybutem tylko do odczytu.
/S
Usuwa określone pliki ze wszystkich podkatalogów.
/Q
Tryb cichy, nie żąda potwierdzenia usunięcia w przypadku
użycia symbolu wieloznacznego.
/A
Wybiera pliki do usunięcia na podstawie atrybutów
atrybuty
R Pliki tylko do odczytu S Pliki systemowe
H Pliki ukryte
A Pliki gotowe do archiwizacji
- Prefiks oznaczający "nie"
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie DEL i ERASE zmienia się
następująco:
Semantyki wyświetlania przełącznika
/S są zmienione w ten sposób,
że pokazywane są tylko usuwane
pliki, a nie te, których nie można odnaleźć.
dir
Wyświetla listę plików i
podkatalogów w katalogu.
DIR [dysk:][ścieżka][nazwa_pliku]
[/A[[:]atrybuty]] [/B] [/C] [/D] [/L] [/N]
[/O[[:]sortowanie]]
[/P] [/Q] [/S] [/T[[:]pole_czasowe]] [/W] [/X] [/4]
[dysk:][ścieżka][nazwa_pliku]
Określa dysk, katalog lub pliki do wyświetlenia.
/A
Wyświetla pliki z określonymi atrybutami.
atrybuty
D Katalogi
R Pliki tylko do odczytu
H Pliki ukryte
A Pliki gotowe do archiwizacji
S Pliki systemowe
- Prefiks oznaczający "nie"
/B
Używa prostego formatu (bez nagłówka lub podsumowania).
/C
Wyświetla w rozmiarach plików separator tysięcy. Jest to
ustawienie domyślne. Aby nie wyświetlać separatora, użyj /-C.
/D
Podobne do /W, ale pliki są sortowane kolumnami.
/L
Używa małych liter.
/N
Nowy format długiej listy, w którym nazwy plików umieszczone
są z prawej strony.
/O
Wyświetla listę plików w określonym porządku.
sortowanie
N Wg nazw (alfabetycznie) S Wg rozmiarów (od najmniejszych)
E Wg rozszerzeń (alfabet.) D Wg dat i godzin (od najstarszych)
G Katalogi na początku - Odwrócenie
kolejności
/P
Wstrzymuje wyświetlanie po zapełnieniu ekranu.
/Q
Wyświetla informacje o właścicielach plików.
/S
Wyświetla pliki w określonym katalogu i wszystkich podkatalogach.
/T
Określa, które pole czasowe jest wyświetlane lub używane
do sortowania.
pole_czasowe C
Data utworzenia
A Data ostatniego dostępu
W Data ostatniego zapisu
/W
Stosuje format szerokiej listy.
/X
Wyświetla krótkie nazwy wygenerowane dla plików o nazwie innej
postaci niż 8kropka3. Format ten wygląda tak, jak format /N,
przy czym krótka nazwa jest wstawiona przed długą nazwą. Jeśli
nie ma krótkiej nazwy, zamiast niej wyświetlane są spacje.
/4
Wyświetla rok przy użyciu czterech cyfr.
Powyższe opcje można umieścić
w zmiennej środowiskowej DIRCMD. Domyślne
ustawienia opcji można zmienić,
dodając do nich prefiks - (łącznik),
na przykład /-W.
diskcomp
Porównuje zawartości dwóch
dyskietek.
DISKCOMP [dysk1: [dysk2:]]
diskcopy
Kopiuje zawartość jednej
dyskietki na drugą.
DISKCOPY [dysk1: [dysk2:]]
[/V]
/V Weryfikuje,
czy informacje zostały skopiowane poprawnie.
Obie dyskietki muszą być
tego samego typu.
Można określić tę samą stację
jako dysk1 i dysk2.
doskey
Edytuje wiersze polecenia,
ponownie wywołuje polecenia systemu
Windows XP i tworzy makra.
DOSKEY [/REINSTALL] [/LISTSIZE=rozmiar]
[/MACROS[:ALL | :nazwa_exe]]
[/HISTORY] [/INSERT
| /OVERSTRIKE] [/EXENAME=nazwa_exe] [/MACROFILE=plik]
[nazwa_makro=[tekst]]
/REINSTALL
Instaluje nową kopię programu Doskey.
/LISTSIZE=rozmiar
Ustawia rozmiar buforu historii poleceń.
/MACROS
Wyświetla wszystkie makra Doskey.
/MACROS:ALL
Wyświetla wszystkie makra Doskey dla wszystkich
programów wykonywalnych, które mają makra Doskey.
/MACROS:nazwa_exe
Wyświetla wszystkie makra Doskey dla danego programu.
/HISTORY
Wyświetla wszystkie polecenia przechowywane w pamięci.
/INSERT
Określa, że nowy tekst jest wstawiany w starym tekście.
/OVERSTRIKE
Określa, że nowy tekst zastępuje stary.
/nazwa_exe=nazwa_exe
Określa program wykonywalny.
/MACROFILE=plik
Określa plik makr do zainstalowania.
nazwa_makro
Określa nazwę tworzonego makra.
tekst
Określa polecenia, które mają być rejestrowane.
STRZAŁKI W GÓRĘ i W DÓŁ wywołują
zapamiętane polecenia; ESC czyści wiersz
polecenia; F7 wyświetla
historię poleceń; ALT+F7 czyści historię poleceń;
F8 przeszukuje historię
poleceń; F9 wybiera polecenie według numerów;
ALT+F10 czyści definicje
makr.
Poniżej przedstawiono kody
specjalne, stosowane w definicjach makr Doskey:
$T
Separator poleceń. Umożliwia umieszczenie w makrze wielu poleceń.
$1-$9 Parametry wsadowe.
Odpowiadają %1-%9 w plikach wsadowych.
$*
Określa wszystko, co wystąpi w wierszu polecenia za nazwą makra.
echo
Wyświetla komunikaty lub
włącza i wyłącza wyświetlanie poleceń.
ECHO [ON | OFF]
ECHO [komunikat]
Wpisz ECHO bez parametrów,
aby wyświetlić bieżące ustawienie polecenia.
edit
MS-DOS Editor
Wersja 2.0.026 Copyright (c) Microsoft Corp 1995.
EDIT [/B] [/H] [/R] [/S]
[/<nnn>] [/?] [plik(i)]
/B
- Wymusza tryb jednokolorowy.
/H
- Wyświetla maksymalną liczbę wierszy, możliwą na tym sprzęcie.
/R
- Ładuje plik(i) w trybie Tylko-do-odczytu.
/S
- Wymusza stosowanie krótkich nazw plików.
/<nnn> - Ładuje
plik(i) binarne, zawija wiersze do szerokości <nnn> znaków.
/?
- Wyświetla ten ekran pomocy.
[plik] - Określa
początkowe pliki do załadowania. Są dozwolone symbole
wieloznaczne i jest możliwe podawanie wielu określeń plików.
edlin
Uruchamia polecenie Edlin,
wierszowy edytor tekstu.
EDLIN [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku
[/B]
/B Ignoruje
znaki końca pliku (CTRL+Z).
endlocal
Sprawia, że zmiany środowiska
w pliku wsadowym nie będą lokalne.
Zmiany środowiska dokonane
po wydaniu polecenia ENDLOCAL nie są lokalne dla
pliku wsadowego. Poprzednie
ustawienia nie są przywracane po zakończeniu
pliku wsadowego.
ENDLOCAL
Przy włączonych rozszerzeniach
polecenie ENDLOCAL zmienia się następująco:
Jeśli odpowiednie polecenie
SETLOCAL włączyło lub wyłączyło rozszerzenia
poleceń za pomocą opcji
ENABLEEXTENSIONS lub DISABLEEXTENSIONS,
to po poleceniu ENDLOCAL
stan (włączony lub wyłączony) rozszerzeń poleceń
zostanie przywrócony do
stanu poprzedzającego użycie tego
polecenia SETLOCAL.
erase
Usuwa pliki.
DEL [/P] [/F] [/S] [/Q] [/A[[:]atrybuty]]
nazwy
ERASE [/P] [/F] [/S] [/Q]
[/A[[:]atrybuty]] nazwy
nazwy
Określa listę plików lub folderów. Aby usunąć wiele plików
na raz, użyj symboli wieloznacznych. Jeżeli podany zostanie
katalog, usunięte zostaną wszystkie pliki w tym katalogu.
/P
Monituje o potwierdzenie przed usunięciem każdego pliku.
/F
Wymusza usuwanie plików z atrybutem tylko do odczytu.
/S
Usuwa określone pliki ze wszystkich podkatalogów.
/Q
Tryb cichy, nie żąda potwierdzenia usunięcia w przypadku
użycia symbolu wieloznacznego.
/A
Wybiera pliki do usunięcia na podstawie atrybutów
atrybuty
R Pliki tylko do odczytu S Pliki systemowe
H Pliki ukryte
A Pliki gotowe do archiwizacji
- Prefiks oznaczający "nie"
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie DEL i ERASE zmienia się
następująco:
Semantyki wyświetlania przełącznika
/S są zmienione w ten sposób,
że pokazywane są tylko usuwane
pliki, a nie te, których nie można odnaleźć.
exe2bin
Konwertuje plik wykonywalny
.EXE na format binarny.
EXE2BIN [dysk1:][ścieżka1]plik_wejściowy
[[dysk2:][ścieżka2]plik_wyjściowy]
plik_wejściowy
Określa plik .EXE do konwertowania.
plik_wyjściowy
Określa plik binarny do utworzenia.
C:\DOCUME~1\bolek>
C:\DOCUME~1\bolek>expand
/?
Narzędzie rozwijania plików
Microsoft (R) wersja 5.1.2600.0
Copyright (C) Microsoft
Corp 1990-1999. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dekompresuje jeden lub więcej
skompresowanych plików.
EXPAND [-r] źródło cel
EXPAND -r źródło [cel]
EXPAND -D źródło.cab [-F:pliki]
EXPAND źródło.cab -F:pliki
cel
-r
Zmienia nazwy zdekompresowanych plików.
-D
Wyświetla listę plików w źródle.
źródło
Określa pliki źródłowe. Można używać symboli wieloznacznych.
-F:pliki
Nazwy plików do zdekompresowania z pliku .CAB.
cel
Określa pliki docelowe i/lub ścieżkę. Miejsce docelowe może
być katalogiem. Jeśli źródłem jest wiele plików i nie określono
opcji -r, miejscem docelowym musi być katalog.
exit
Zamyka program CMD.EXE (interpreter
poleceń) lub bieżący skrypt wsadowy.
EXIT [/B] [kod_wyjścia]
/B
Nakazuje zakończenie pracy bieżącego skryptu wsadowego zamiast
programu CMD.EXE. Jeżeli polecenie jest uruchomione spoza
skryptu wsadowego, spowoduje to zakończenie programu CMD.EXE.
kod_wyjścia Określa
wartość numeryczną. W przypadku użycia przełącznika /B,
podany kod przypisywany jest zmiennej środowiskowej ERRORLEVEL.
Jeżeli spowoduje to zamknięcie programu CMD.EXE, kod wyjścia
procesu ustawiany jest na tę wartość.
fastopen
Poprzez zapamiętanie nazw
plików i ścieżek dostępu do nich, przyśpiesza operacje dyskowe.
FASTOPEN drive:[[=]n][drive:[[=]n][...]]
[/x]
drive: - symbol stacji dyskowej,
której dotyczy komenda;
n - liczba plików pamiętanych
na dysku w przedziale 10 - 999
/x - tworzy bufor z nazwami
pamiętanych plików w pamięci
fc
Porównuje dwa pliki lub zestawy
plików i wyświetla różnice między
nimi.
FC [/A] [/C] [/L] [/LBn]
[/N] [/OFF[LINE]] [/T] [/U] [/W] [/nnnn]
[dysk1:][ścieżka1]plik1
[dysk2:][ścieżka2]plik2
FC /B [dysk1:][ścieżka1]plik1
[dysk2:][ścieżka2]plik2
/A
Wyświetla tylko pierwszy i ostatni wiersz każdego zestawu różnic.
/B
Wykonuje porównywanie w systemie dwójkowym (binarne).
/C
Nie rozróżnia wielkich i małych liter.
/L
Porównuje pliki jako tekst ASCII.
/LBn
Ustala maksymalną liczbę kolejnych wystąpień niezgodności
na określoną liczbę wierszy.
/N
Przy porównywaniu ASCII wyświetla numery wierszy.
/OFF[LINE] Nie pomija
plików z ustawionym atrybutem przesunięcia.
/T
Nie zamienia tabulatorów na spacje.
/U
Porównuje pliki jako pliki tekstowe UNICODE.
/W
Kompresuje do porównania białe miejsca (tabulatory i spacje).
/nnnn
Określa liczbę kolejnych wierszy, które muszą być zgodne
po wystąpieniu niezgodności.
[dysk1:][ścieżka1]plik1
Określa pierwszy plik lub zestaw plików do porównania.
[dysk2:][ścieżka2]plik2
Określa drugi plik lub zestaw plików do porównania.
find
Szuka ciągu znaków w pliku
lub wielu plikach.
FIND [/V] [/C] [/N] [/I]
[/OFF[LINE]] "ciąg" [[dysk:][ścieżka]plik[ ...]]
/V
Wyświetla wszystkie wiersze NIE zawierające podanego ciągu.
/C
Wyświetla tylko liczbę wierszy zawierających ciąg.
/N
Wyświetla wiersze i ich numery.
/I
Nie rozróżnia wielkich i małych liter podczas wyszukiwania ciągów.
/OFF[LINE] Nie pomija
plików z ustawionym atrybutem przesunięcia.
"ciąg"
Określa ciąg tekstowy do znalezienia.
[dysk:][ścieżka]plik
Określa pliki do przeszukiwania.
Jeśli ścieżka nie jest określona,
polecenie FIND przeszukuje tekst wpisany
w wierszu polecenia lub
przetwarzany potokowo z innego polecenia.
findstr
Wyszukuje ciągów w plikach.
FINDSTR [/B] [/E] [/L] [/R]
[/S] [/I] [/X] [/V] [/N] [/M] [/O] [/P] [/F:plik]
[/C:ciąg] [/G:ciąg] [/D:lista katalogów] [/A:atrybuty kolorów]
[/OFF[LINE]] ciągi [[dysk:][ścieżka]nazwapliku[ ...]]
/B
Dopasowuje wzorzec, jeżeli znajduje się na początku wiersza.
/E
Dopasowuje wzorzec, jeżeli znajduje się na końcu wiersza.
/L
Traktuje ciągi wyszukiwania jako literały.
/R
Traktuje ciągi wyszukiwania jako wyrażenia regularne.
/S
Wyszukuje pasujące pliki w katalogu bieżącym i we wszystkich
podkatalogach.
/I
Określa wyszukiwanie bez uwzględniania wielkości liter.
/X
Drukuje wiersze pasujące dokładnie.
/V
Drukuje tylko wiersze, które nie zawierają dopasowania.
/N
Drukuje numer wiersza przed każdym pasującym wierszem.
/M
Drukuje tylko nazwę pliku, jeżeli zawiera on dopasowanie.
/O
Drukuje przesunięcie, w znakach, przed każdym pasującym wierszem.
/P
Pomija pliki zawierające znaki niedrukowalne.
/OFF[LINE] Nie pomija
plików z ustawionym atrybutem przesunięcia.
/A:atryb. Określa
atrybut koloru za pomocą dwóch cyfr szesnastkowych.
Patrz polecenie "color /?"
/F:plik
Czyta listę plików z określonego pliku (/ oznacza konsolę).
/C:ciąg
Używa określonego ciągu wyszukiwania jako literału.
/G:plik
Pobiera ciągi wyszukiwania z określonego pliku
(/ oznacza konsolę).
/D:kat.
Przeszukuje katalogi, nazwy których, rozdzielone przecinkami,
zostały określone.
ciągi
Tekst do odszukania.
[dysk:][ścieżka]nazwapliku
Określa plik lub pliki do przeszukania.
Użyj spacji do oddzielenia
kilku ciągów wyszukiwania, o ile argument nie
zostanie poprzedzony przełącznikiem
/C. Na przykład, polecenie
'FINDSTR "witam wszystkich"
x.y' odszuka ciągów "witam" lub "wszystkich"
w pliku x.y. Polecenie 'FINDSTR
/C:"witam wszystkich" x.y' odszuka ciągu
"witam wszystkich" w pliku
x.y.
Szybka pomoc na temat wyrażeń
regularnych:
.
Symbol wieloznaczny: dowolny znak
*
Powtórzenie: zero lub więcej wystąpień poprzedniego znaku lub klasy
^
Pozycja w wierszu: początek wiersza
$
Pozycja w wierszu: koniec wiersza
[klasa] Klasa
znaków: dowolny znak z zestawu
[^klasa] Odwrócona
klasa: dowolny znak nie należący do zestawu
[x-y]
Zakres: dowolny znak z określonego zakresu
\x
Znak ucieczki: literalne użycie metaznaku x
\<xyz
pozycja w wyrazie: początek wyrazu
xyz\>
pozycja w wyrazie: koniec wyrazu
Pełne informacje na temat
wyrażeń regularnych polecenia FINDSTR można znaleźć
w podręczniku poleceń dostępnym
online.
for
Wykonuje określone polecenie
dla wszystkich plików ze zbioru plików.
FOR %zmienna IN (zbiór) DO
polecenie [parametry_polecenia]
%zmienna
Określa jednoliterowy parametr wymienny.
(zbiór)
Określa zbiór - jeden lub kilka plików. Używanie symboli
wieloznacznych jest dozwolone.
polecenie Określa
polecenie, które ma być wykonane dla każdego pliku.
parametry_polecenia
Określa parametry lub opcje dla określonego polecenia.
Aby użyć polecenia FOR w
programie wsadowym, wpisz %%zmienna zamiast
%zmienna. W nazwach
zmiennych rozróżnia się małe i wielkie litery,
tak więc %i różni się od
%I
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń obsługiwane są następujące dodatkowe
formy polecenia FOR:
FOR /D %zmienna IN (zbiór)
DO polecenie [parametry-polecenia]
Jeśli
"zbiór" zawiera symbole wieloznaczne, to mają być poszukiwane
odpowiednie
nazwy katalogów, a nie nazwy plików.
FOR /R [[dysk:]ścieżka] %zmienna
IN (zbiór) DO polecenie [parametry-polecenia]
Wędruje
po drzewie katalogów poczynając od katalogu [dysk:]ścieżka,
wykonując
polecenie FOR w każdym katalogu tego drzewa.
Jeśli
po /R nie podano żadnego katalogu, to używany jest katalog bieżący.
Jeśli
"zbiór" jest określony tylko przez pojedynczy znak kropki (.), to
polecenie
wyliczy tylko zawartość drzewa katalogów.
FOR /L %zmienna IN (początek,krok,koniec)
DO polecenie [parametry-polecenia]
W tym
przypadku zbiór jest ciągiem liczb od wartości "początek" do wartości
"koniec",
zmieniających się o wartość "krok". Tak więc (1,1,5) generuje
ciąg
1 2 3 4 5, a (5,-1,1) generuje ciąg (5 4 3 2 1)
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN (zbiórplików) DO polecenie [parametry-polecenia]
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN ("ciąg") DO polecenie [parametry-polecenia]
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN ('polecenie') DO polecenie [parametry-polecenia]
lub, jeśli
obecna jest opcja usebackq:
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN (zbiórplików) DO polecenie [parametry-polecenia]
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN ('ciąg') DO polecenie [parametry-polecenia]
FOR /F ["opcje"] %zmienna
IN (`polecenie`) DO polecenie [parametry-polecenia]
zbiórplików
jest jedną lub wieloma nazwami plików. Każdy plik jest
otwierany,
odczytywany i przetwarzany przed przejściem do następnego
pliku
z tego zbioru. Przetwarzanie polega na odczytaniu pliku, podzieleniu
go na
poszczególne wiersze tekstu i podzieleniu każdego wiersza na zero
lub więcej
leksemów. Wówczas wywoływana jest główne polecenie pętli,
przy
czym jako wartości zmiennych są przypisywane ciągi znalezionych
leksemów.
Domyślnie opcja /F przekazuje pierwszy oddzielony spacją leksem
z pierwszego
wiersza każdego pliku. Puste wiersze są pomijane. Można
zmienić
domyślny sposób podziału wierszy określając opcjonalny parametr
"opcje".
Jest to ciąg umieszczony w cudzysłowie, który zawiera jedno
lub więcej
słów kluczowych określających różne parametry podziału.
Dostępne
są następujące słowa kluczowe:
eol=c - określa
znak komentarza końca wiersza (tylko jeden)
skip=n - określa
liczbę wierszy do pominięcia na początku
pliku.
delims=xxx - określa zestaw ograniczników.
Zastępuje domyślny
zestaw ograniczników (spację i tabulator).
tokens=x,y,m-n - określa tokeny, które mają być przekazywane
z każdego wiersza do głównego polecenia w każdej
iteracji. Spowoduje to przydzielenie dodatkowych
nazw zmiennych. m-n oznacza zakres, czyli tokeny
od m-tego do n-tego. Jeśli ostatni znak ciągu
tokens= jest gwiazdką, wówczas przydzielana jest
dodatkowa zmienna, która otrzymuje pozostały tekst
z wiersza po przydzieleniu ostatniego tokenu.
usebackq - określa, czy wymuszane
są nowe semantyki,
gdzie ciąg w odwrotnych apostrofach jest wykonywany
jako polecenie, a ciąg w apostrofach jest literałem
polecenia i zezwala na użycie cudzysłowów dla nazw
plików w zbiórplików.
Przykłady,
które mogą pomóc:
FOR /F "eol=; tokens=2,3*
delims=, " %i in (mójplik.txt) do @echo %i %j %k
analizuje
każdy wiersz w pliku mójplik.txt, ignorując wiersze
rozpoczynające
się od średnika, przekazuje drugi i trzeci token z każdego
wiersza
do głównego polecenia, z tokenami rozdzielonymi przecinkami i/lub
spacjami.
Zauważ, że dla głównego polecenia odwołanie instrukcji %i
pobiera
drugi token, %j trzeci token, a %k pobiera wszystkie pozostałe
tokeny
po trzecim. Dla nazw plików zawierających spacje, należy stosować
cudzysłowy.
Aby używać cudzysłowów w ten sposób, należy również użyć opcji
usebackq,
bo w przeciwnym razie cudzysłowy będą interpretowane do analizy
jako
ciąg literalny.
%i jest
deklarowane jawnie w instrukcji, a %j i %k są jawnie
deklarowane
poprzez opcję tokens=. Można określić do 26 tokenów za pomocą
wiersza
tokens=, nie próbując zadeklarowania zmiennej większej niż litera
'z' lub
'Z'. Pamiętaj, że zmienne FOR są jednoliterowe, uwzględniają
wielkość
liter, są globalne i nie można mieć ich aktywnych więcej niż 52
w tym
samym czasie.
Można
również użyć logicznego analizowania FOR /F na ciągu
natychmiastowym
umieszczając w apostrofach zbiórplików między nawiasami.
Będzie
to potraktowane jako pojedynczy wiersz wyjścia z pliku
i przeanalizowane.
Na koniec,
można też użyć polecenia FOR /F do analizy wyjścia polecenia.
Dokonuje
się tego umieszczając w odwrotnych apostrofach zbiórplików między
nawiasami.
Będzie to potraktowane jako wiersz polecenia, który jest
przekazywany
do podrzędnego programu CMD.EXE. Wyjście jest wtedy
przechwytywane
do pamięci i analizowane jakby był to plik.
Zobacz
następujący przykład:
FOR /F "usebackq delims==" %i IN (`zbiór`) DO @echo %i
wyliczy
nazwy zmiennych środowiskowych w bieżącym środowisku.
Ponadto, zostało ulepszone
podstawianie odwołań zmiennej FOR.
Możesz teraz używać następującej
opcjonalnej składni:
%~I
- rozwija %I usuwając wszystkie obejmujące cudzysłowy (")
%~fI
- rozwija %I do pełnej nazwy ścieżki
%~dI
- rozwija %I tylko do litery dysku
%~pI
- rozwija %I tylko do ścieżki
%~nI
- rozwija %I tylko do nazwy pliku
%~xI
- rozwija %I tylko do rozszerzenia pliku
%~sI
- rozwinięta ścieżka zawiera tylko krótkie nazwy
%~aI
- rozwija %I do atrybutów pliku
%~tI
- rozwija %I do daty/czasu pliku
%~zI
- rozwija %I do rozmiaru pliku
%~$PATH:I
- przeszukuje katalogi wymienione w zmiennej środowiskowej
PATH i rozwija %I do pełnej nazwy dla pierwszej
znalezionej. Jeśli nazwa zmiennej środowiskowej nie została
zdefiniowana lub pliku nie znaleziono w wyszukiwaniu,
modyfikator rozwija do pustego ciągu.
Modyfikatory mogą być łączone
w celu uzyskania złożonych wyników:
%~dpI
- rozwija %I tylko do litery dysku i ścieżki
%~nxI
- rozwija %I tylko do nazwy pliku i rozszerzenia
%~fsI
- rozwija %I tylko do pełnej nazwy ścieżki z krótkimi
nazwami
%~dp$PATH:i
- przeszukuje katalogi wymienione w zmiennej środowiskowej
PATH i rozwija %I do litery dysku i ścieżki dla pierwszej
znalezionej.
%~ftzaI
- rozwija %I do DIR jak wiersz wyjściowy
W powyższych przykładach
%I i PATH można zastąpić innymi prawidłowymi
wartościami. Składnia %~
jest zakończona prawidłową nazwą zmiennej FOR.
Stosowanie dużych liter
dla nazw zmiennych, jak np. %I czyni
je czytelniejszymi i zapobiega
myleniu z modyfikatorami, które
nie uwzględniają wielkości
liter.
format
Formatuje dysk dla systemu
Windows XP.
FORMAT wolumin [/FS:syst_plików]
[/V:etykieta] [/Q] [/A:rozmiar] [/C]
FORMAT wolumin [/V:etykieta]
[/Q] [/F:rozmiar]
FORMAT wolumin: [/V:etykieta]
[/Q] [/T:ścieżki /N:sektory]
FORMAT wolumin: [/V:etykieta]
[/Q]
FORMAT wolumin [/Q]
wolumin
Określa literę dysku (z dwukropkiem),
punkt instalacji lub nazwę woluminu.
/FS:syst_plików Określa
typ systemu plików (FAT, FAT32 lub NTFS).
/V:etykieta
Określa etykietę woluminu.
/Q
Wykonuje szybkie formatowanie.
/C
Tylko NTFS: Pliki utworzone w nowym woluminie będą domyślnie
kompresowane.
/X
Wymusza uprzednią dezinstalację woluminu, jeżeli jest to
konieczne. Wszystkie otwarte dojścia do tego woluminu
przestaną być prawidłowe.
/A:rozmiar
Zastępuje domyślny rozmiar jednostki alokacji. Dla zastosowań
ogólnych zaleca się używanie ustawień domyślnych.
System NTFS obsługuje rozmiary: 512, 1024, 2048, 4096, 8192,
16 KB, 32 KB, 64 KB.
System FAT obsługuje rozmiary: 512, 1024, 2048, 4096, 8192,
16 KB, 32 KB, 64 KB, (128 KB, 256 KB dla sektorów
o rozmiarach > 512 bajtów).
System FAT32 obsługuje rozmiary: 512, 1024, 2048, 4096, 8192,
16 KB, 32 KB, 64 KB, (128 KB, 256 KB dla sektorów
o rozmiarach > 512 bajtów).
Zauważ, że systemy plików FAT i FAT32 narzucają następujące
ograniczenia na liczbę klastrów na woluminie:
FAT: liczba klastrów <= 65526
FAT32: 65526 < liczba klastrów < 4177918
Polecenie Format zostanie natychmiast przerwane w przypadku
wykrycia, że powyższe wymagania nie będą spełnione przy
użyciu określonego rozmiaru klastra.
Kompresja NTFS nie jest obsługiwana dla jednostek alokacji
większych niż 4096 bajtów.
/F:rozmiar
Określa rozmiar dyskietki do sformatowania (1,44)
/T:ścieżki
Określa liczbę ścieżek na jednej stronie dysku.
/N:sektory
Określa liczbę sektorów na ścieżce.
ftype
Wyświetla lub modyfikuje
typy plików używane w skojarzeniach rozszerzeń plików
FTYPE [typ_pliku[=[ciąg_polecenia_otwarcia]]]
typ_pliku
Określa typ pliku do sprawdzenia lub zmiany
ciąg_polecenia_otwarcia
Określa polecenie otwarcia używane podczas
uruchamiania plików tego typu.
Wpisz polecenie FTYPE bez
parametrów, aby wyświetlić bieżące typy plików,
które mają zdefiniowane
ciągi poleceń otwarcia. Polecenie FTYPE wywoływane
tylko z typem pliku wyświetla
bieżący ciąg polecenia otwarcia dla tego typu
pliku. Polecenie FTYPE bez
określenia ciągu polecenia otwarcia usunie ciąg
polecenia otwarcia dla typu
pliku. Wewnątrz ciągu polecenia otwarcia %0 lub %1
są zastępowane nazwą pliku
uruchamianą poprzez skojarzenie. %* pobiera
wszystkie parametry, %2
pobiera pierwszy parametr, %3 drugi itd. %~n
pobiera wszystkie pozostałe
parametry począwszy od n-tego parametru, gdzie
n może być z przedziału
od 2 do 9 włącznie. Na przykład:
ASSOC
.pl=PerlScript
FTYPE
PerlScript=perl.exe %1 %*
zezwoli na wywołanie skryptu
Perl w następujący sposób:
script.pl
1 2 3
Aby wyeliminować potrzebę
wpisywania rozszerzeń, należy postąpić jak poniżej:
set PATHEXT=.pl;%PATHEXT%
i skrypt można będzie wywołać
w następujący sposób:
script
1 2 3
goto
Kieruje program cmd.exe do
oznaczonego etykietą wiersza w programie wsadowym.
GOTO etykieta
etykieta
Określa ciąg tekstowy używany w programie wsadowym jako etykieta.
Etykietę można wpisać w oddzielnym
wierszu zaczynającym się od dwukropka.
Przy włączonych poleceniach
rozszerzeń polecenie GOTO zmienia się następująco:
Polecenie GOTO akceptuje
etykietę docelową :EOF, która przekazuje sterowanie
na koniec bieżącego pliku
skryptu wsadowego. Jest to łatwy sposób kończenia
pliku skryptu wsadowego
bez definiowania etykiety. Wpisz CALL /?, aby zobaczyć
opis rozszerzeń polecenia
CALL, które usprawnia tę funkcję.
graphics
Ładuje program, który może
drukować grafikę.
GRAPHICS [typ] [[dysk:][ścieżka]nazwa_pliku]
[/R] [/B] [/LCD]
[/PRINTBOX:STD |
/PRINTBOX:LCD]
typ
Określa typ drukarki (zobacz Podręcznik użytkownika).
[dysk:][ścieżka]nazwa_pliku
Określa plik zawierający informacje o obsługiwanych drukarkach.
/R
Drukuje obraz czarno-biały jak na ekranie.
/B
Drukuje kolorowe tło dla drukarek COLOR4 i COLOR8.
/LCD
Drukuje używając współczynnika aspektu LCD.
/PRINTBOX:STD | /PRINTBOX:LCD
Określa rozmiar pola wydruku, STD lub LCD.
graftabl
Umożliwia w systemie Windows
wyświetlanie rozszerzonego zestawu znaków
w trybie graficznym.
GRAFTABL [xxx]
GRAFTABL /STATUS
xxx
Określa numer strony kodowej.
/STATUS
Wyświetla bieżącą stronę kodową używaną przez GRAFTABL.
help
Podaje informacje o poleceniach
systemu Windows XP.
HELP [polecenie]
polecenie
- wyświetla informacje o tym poleceniu.
if
Wykonuje przetwarzanie warunkowe
w programach wsadowych.
IF [NOT] ERRORLEVEL liczba
polecenie
IF [NOT] ciąg1==ciąg2 polecenie
IF [NOT] EXIST nazwa_pliku
polecenie
NOT
Określa, że system Windows XP ma wykonać polecenie tylko
wtedy, gdy warunek nie jest spełniony.
ERRORLEVEL liczba
Określa prawdę (spełnienie warunku), jeśli ostatnio
wykonany program zwrócił kod błędu równy lub większy od
podanej liczby.
ciąg1==ciąg2
Określa prawdę (spełnienie warunku), jeśli podane ciągi
tekstowe są identyczne.
EXIST nazwa_pliku
Określa prawdę (spełnienie warunku), jeśli plik o nazwie
"nazwa_pliku" istnieje.
polecenie
Określa polecenie wykonywane, jeśli warunek jest
spełniony. Po poleceniu może wystąpić słowo kluczowe ELSE,
co spowoduje wykonanie polecenia znajdującego się po
słowie kluczowym ELSE, jeżeli podany warunek nie zostanie
spełniony.
Konstrukcja ELSE musi występować
w tym samym wierszu, co polecenie występujące
po słowie IF. Na przykład:
IF EXIST nazwa_pliku.
(
del nazwa_pliku.
) ELSE (
echo Brak pliku "nazwa_pliku."
)
Następujące polecenie nie
działałoby, ponieważ polecenie del musi być
zakończone znakiem nowego
wiersza:
IF EXIST nazwa_pliku.
del nazwa_pliku. ELSE echo Brak pliku "nazwa_pliku."
To polecenie również nie
będzie działać, ponieważ polecenie po słowie kluczowym
ELSE musi być w tym samym
wierszu co koniec polecenia występującego po słowie
kluczowym IF:
IF EXIST nazwa_pliku.
del nazwa_pliku.
ELSE echo Brak
pliku "nazwa_pliku.".
Poniższe polecenie będzie
działać, nawet gdy wszystkie polecenia zostaną
umieszczone w jednym wierszu:
IF EXIST nazwa_pliku.
(del nazwa_pliku.) ELSE echo Brak pliku "nazwa_pliku."
Jeżeli włączone są rozszerzenia
poleceń, instrukcja IF zmienia się następująco:
IF [/I]
ciąg1 operator_porównania ciąg2 polecenie
IF CMDEXTVERSION
liczba polecenie
IF DEFINED
zmienna polecenie
gdzie operator_porównania
może być jednym z:
EQU -
równe
NEQ -
nie równe
LSS -
mniejsze niż
LEQ -
mniejsze niż lub równe
GTR -
większe niż
GEQ -
większe niż lub równe
a użycie przełącznika /I
powoduje wykonanie porównania ciągów bez uwzględniania
wielkości liter. Przełącznik
/I może być również użyty przy porównaniu
ciąg1==ciąg2. Są to porównania
rodzajowe w tym sensie, że, jeżeli zarówno
ciąg1, jak i ciąg2 składają
się wyłącznie z cyfr, ciągi są konwertowane na
liczby i wykonywane jest
porównanie numeryczne.
Wyrażenie warunkowe CMDEXTVERSION
działa podobnie do zmiennej ERRORLEVEL,
z wyjątkiem tego, że jest
to porównanie z wewnętrznym numerem wersji
skojarzonym z rozszerzeniami
poleceń. Pierwszym numerem wersji jest 1. Wartość
ta będzie zwiększana o 1,
jeżeli do rozszerzeń poleceń dodane zostaną znaczące
ulepszenia. Wyrażenie warunkowe
CMDEXTVERSION nigdy nie jest prawdziwe, jeżeli
rozszerzenia poleceń są
wyłączone.
Wyrażenie warunkowe DEFINED
działa podobnie do wyrażenia EXISTS, z wyjątkiem
tego, że argumentem jest
nazwa zmiennej; wyrażenie jest prawdziwe, jeżeli
zmienna środowiskowa jest
zdefiniowana.
Wyrażenie %ERRORLEVEL% jest
rozwijane w reprezentację tekstową bieżącej
wartości zmiennej ERRORLEVEL
przy założeniu, że nie ma jeszcze zmiennej
środowiskowej o nazwie ERRORLEVEL,
w którym to przypadku pobrana zostanie
jej wartość. Po uruchomieniu
programu, następujące przykładu ilustrują użycie
zmiennej ERRORLEVEL:
goto odpowiedz%ERRORLEVEL%
:odpowiedz0
echo
Program zwrócił kod 0
:odpowiedz1
echo
Program zwrócił kod 1
Można także użyć porównań
numerycznych:
IF %ERRORLEVEL%
LEQ 1 goto okay
Wyrażenie %CMDCMDLINE% jest
rozwijane do oryginalnej postaci wiersza
polecenia, przekazanego
do programu CMD.EXE, przed jego przetworzeniem,
przy założeniu, że nie ma
jeszcze zmiennej środowiskowej o nazwie CMDCMDLINE,
w którym to przypadku pobrana
zostanie jej wartość.
Wyrażenie %CMDEXTVERSION%
jest rozwijane w reprezentację tekstową bieżącej
wartości zmiennej CMDEXTVERSION
przy założeniu, że nie ma jeszcze zmiennej
środowiskowej o nazwie CMDEXTVERSION,
w którym to przypadku pobrana zostanie
jej wartość.
label
Tworzy, zmienia lub usuwa
etykietę woluminu dysku.
LABEL [dysk:][etykieta]
LABEL [/MP] [wolumin] [etykieta]
dysk:
Określa literę dysku.
etykieta
Określa etykietę woluminu.
/MP
Określa, że wolumin powinien być traktowany jako punkt
instalacji lub nazwa woluminu.
wolumin
Określa literę dysku (z dwukropkiem), punkt instalacji
lub nazwę woluminu. W przypadku podania nazwy woluminu
użycie przełącznika /MP nie jest wymagane.
md
Tworzy katalog.
MKDIR [dysk:]ścieżka
MD [dysk:]ścieżka
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie MKDIR zmienia się następująco:
W razie potrzeby polecenie
MKDIR tworzy wszystkie pośrednie katalogi w ścieżce.
Na przykład, przyjmując,
że \a nie istnieje wtedy polecenie:
mkdir
\a\b\c\d
odpowiada poleceniom:
mkdir
\a
chdir
\a
mkdir
b
chdir
b
mkdir
c
chdir
c
mkdir
d
które należy wpisać, jeśli
rozszerzenia są wyłączone.
mem
Wyświetla wielkość pamięci
używanej oraz wielkość pamięci wolnej w systemie.
MEM [/PROGRAM | /DEBUG |
/CLASSIFY]
/PROGRAM lub /P
Wyświetla status programów załadowanych do pamięci.
/DEBUG lub /D
Wyświetla status programów, sterowników wewnętrznych
oraz inne informacje.
/CLASSIFY lub /C
Klasyfikuje programy pod względem użycia pamięci.
Wyświetla wielkość bloków programów, sumę użytej pamięci i
największy dostępny blok pamięci.
mkdir
Tworzy katalog.
MKDIR [dysk:]ścieżka
MD [dysk:]ścieżka
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie MKDIR zmienia się następująco:
W razie potrzeby polecenie
MKDIR tworzy wszystkie pośrednie katalogi w ścieżce.
Na przykład, przyjmując,
że \a nie istnieje wtedy polecenie:
mkdir
\a\b\c\d
odpowiada poleceniom:
mkdir
\a
chdir
\a
mkdir
b
chdir
b
mkdir
c
chdir
c
mkdir
d
które należy wpisać, jeśli
rozszerzenia są wyłączone.
mode
Konfiguruje urządzenia systemowe.
Port szeregowy:
MODE COMm[:] [BAUD=b] [PARITY=p] [DATA=d]
[STOP=s] [to=on|off] [xon=on|off] [odsr=on|off]
[octs=on|off] [dtr=on|off|hs]
[rts=on|off|hs|tg] [idsr=on|off]
Stan urządzenia:
MODE [urządzenie] [/STATUS]
Readresowanie drukowania:
MODE LPTn[:]=COMm[:]
Wybór strony kodowej:
MODE CON[:] CP SELECT=yyy
Stan strony kodowej:
MODE CON[:] CP [/STATUS]
Tryb wyświetlania:
MODE CON[:] [COLS=c] [LINES=n]
Szybkość powtarzania klawiatury:
MODE CON[:] [RATE=r DELAY=d]
more
Wyświetla dane po jednym
ekranie na raz.
MORE [/E [/C] [/P] [/S] [/Tn]
[+n]] < [dysk:][ścieżka]plik
nazwa_polecenia | MORE [/E
[/C] [/P] [/S] [/Tn] [+n]]
MORE /E [/C] [/P] [/S] [/Tn]
[+n] [pliki]
[dysk:][ścieżka]plik
Określa plik, który ma być wyświetlany
po jednym ekranie na raz.
nazwa_polecenia
Określa polecenie, którego wynik
ma być wyświetlany po jednym ekranie na raz.
/E
Włącza rozszerzone funkcje
/C
Czyści ekran przed wyświetleniem strony
/P
Rozszerza znaki nowego wiersza
/S
Łączy sąsiednie puste wiersze w jeden wiersz
/Tn
Zamienia tabulatory na n spacji (domyślnie 8)
Opcje mogą występować w zmiennej środowiskowej MORE.
+n
Zaczyna wyświetlanie pierwszego pliku od wiersza n
pliki
Lista plików do wyświetlenia. Pliki z listy
są oddzielane pustymi wierszami.
Jeśli
włączone są funkcje rozszerzone, to następujące polecenia
są akceptowane
w wierszu polecenia -- Więcej -- :
P n
Wyświetla następne n wierszy
S n
Pomija następne n wierszy
F
Wyświetla następny plik
Q
Koniec
=
Wyświetla numer wiersza
?
Wyświetla wiersz pomocy
<spacja>
Wyświetla następną stronę
<enter>
Wyświetla następny wiersz
move
Przenosi pliki i zmienia
nazwy plików i katalogów.
Aby przenieść jeden lub więcej
plików:
MOVE [/Y | /-Y] [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1[,...]
cel
Aby zmienić nazwę katalogu:
MOVE [/Y | /-Y] [dysk:][ścieżka]katalog1
katalog2
[dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1
Określa ścieżkę i nazwy plików do przeniesienia.
cel
Określa nową lokalizację plików. Cel może
zawierać literę dysku z dwukropkiem, nazwę
katalogu lub ich kombinację. W przypadku
przenoszenia tylko jednego pliku można także
podać nową nazwę pliku.
[dysk:][ścieżka]katalog1
Określa nazwę katalogu, którego nazwę chcesz
zmienić.
katalog2
Określa nową nazwę katalogu.
/Y
Wyłącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia
istniejącego pliku docelowego.
/-Y
Włącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia
istniejącego pliku docelowego.
Przełącznik /Y można umieścić
w zmiennej środowiskowej COPYCMD. Jego działanie
można wyłączyć używając
przełącznika /-Y w wierszu polecenia. Domyślnym
działaniem jest monitowanie
o potwierdzenie zastąpienia pliku, chyba że
polecenie MOVE zostało wywołane
ze skryptu wsadowego.
nlsfunc
Ładuje informacje specyficzne
dla kraju.
NLSFUNC [[dysk:][Ścieżka]nazwapliku]
[dysk:][ścieżka]nazwapliku
Określa plik zawierający informacje specyficzne
dla kraju.
path
Wyświetla lub ustawia ścieżkę
wyszukiwania dla plików wykonywalnych.
PATH [[dysk:]ścieżka[;...][;%PATH%]
PATH ;
Wpisz PATH ; aby wyczyścić
wszystkie ustawienia ścieżki wyszukiwania: wówczas
program cmd.exe będzie przeszukiwał
tylko bieżący katalog.
Wpisz PATH bez parametrów,
aby wyświetlić bieżącą ścieżkę.
Umieszczenie wyrażenia %PATH%
w nowym ustawieniu ścieżki powoduje, że stara
ścieżka jest dodawana do
nowego ustawienia.
pause
Zawiesza przetwarzanie pliku
wsadowego i wyświetla komunikat
Aby kontynuować,
naciśnij dowolny klawisz . . .
popd
Przechodzi do katalogu zachowanego
przez polecenie PUSHD.
POPD
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie POPD usuwa
ze stosu katalogów polecenia
PUSHD
wszelkie chwilowe litery
dysków utworzone przez PUSHD.
print
Drukuje plik tekstowy.
PRINT [/D:urządzenie] [[dysk:][ścieżka]plik[...]]
/D:urządzenie
Określa urządzenie do drukowania.
prompt
Zmienia tekst zgłoszenia
programu cmd.exe.
PROMPT [tekst]
tekst
Określa nowy tekst zgłoszenia.
Tekst zgłoszenia może składać
się ze zwykłych znaków i następujących kodów:
$A &
(znak ampersand)
$B |
(potok)
$C (
(lewy nawias)
$D bieżąca
data
$E kod
escape (kod ASCII 27)
$F )
(prawy nawias)
$G >
(znak większe niż)
$H Znak
Backspace (kasuje poprzedni znak)
$L <
(znak mniejsze niż)
$N bieżący
dysk
$P bieżący
dysk i ścieżka
$Q =
(znak równości)
$S
(spacja)
$T bieżąca
godzina
$V numer
wersji systemu Windows XP
$_ powrót
karetki i znak wysuwu wiersza
$$ $
(znak dolara)
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie PROMPT obsługuje
następujące dodatkowe sposoby
formatowania znaków:
$+ zero
lub więcej znaków (+), w zależności od
głębokości stosu katalogów polecenia PUSHD, jeden znak dla każdego
poziomu umieszczonego na stosie.
$M Wyświetla
zdalną nazwę skojarzoną z literą bieżącego dysku
lub pusty ciąg znaków, jeśli bieżący dysk nie jest
dyskiem sieciowym.
pushd
Zachowuje bieżący katalog
dla polecenia POPD, a następnie przechodzi do
określonego katalogu.
PUSHD [ścieżka | ..]
ścieżka
Określa katalog, który ma się stać bieżącym.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie PUSHD akceptuje
ścieżki sieciowe oprócz
normalnych liter dysków i ścieżek.
Jeśli podano ścieżkę sieciową,
polecenie PUSHD utworzy chwilową
literę dysku, odnoszącą
się do podanego zasobu sieciowego,
a następnie zmienia bieżący
dysk i katalog, używając nowo
zdefiniowanej litery dysku.
Chwilowe litery dysków są nadawane poczynając od
litery Z: w dół, z wykorzystaniem
kolejnych wolnych liter.
rd
Usuwa katalog.
RMDIR [/S] [/Q] [dysk:]ścieżka
RD [/S] [/Q] [dysk:]ścieżka
/S
Usuwa wraz z określonym katalogiem wszystkie katalogi i pliki
w nim umieszczone. Stosuje się do usuwania drzewa katalogów.
/Q
Tryb cichy, nie żąda potwierdzenia usuwania drzewa katalogów,
jeśli została użyta opcja /S
recover
Odzyskuje możliwe do odczytania
informacje z uszkodzonego dysku.
RECOVER [dysk:][ścieżka]plik
Przed użyciem polecenia
RECOVER zajrzyj do elektronicznego
podręcznika Command Reference
w Pomocy systemu Windows XP.
rem
Zapisuje komentarze (uwagi)
w pliku wsadowym lub w pliku CONFIG.SYS.
REM [komentarz]
ren
Zmienia nazwy plików.
RENAME [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1
nazwa_pliku2.
REN [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1
nazwa_pliku2.
Należy pamiętać, że nie można
określić nowego dysku ani ścieżki dla pliku
docelowego.
rename
Zmienia nazwy plików.
RENAME [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1
nazwa_pliku2.
REN [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku1
nazwa_pliku2.
Należy pamiętać, że nie można
określić nowego dysku ani ścieżki dla pliku
docelowego.
replace
Zamienia pliki.
REPLACE [dysk1:][ścieżka1]plik
[dysk2:][ścieżka2] [/A] [/P] [/R] [/W]
REPLACE [dysk1:][ścieżka1]plik
[dysk2:][ścieżka2] [/P] [/R] [/S] [/W] [/U]
[dysk1:][ścieżka1]plik
Określa plik lub pliki źródłowe.
[dysk2:][ścieżka2]
Określa katalog, w którym pliki mają być
umieszczone.
/A
Dodaje nowe pliki do katalogu docelowego. Nie można
stosować razem z opcjami /S i /U.
/P
Monituje o potwierdzenie przed zamianą pliku lub
dodaniem pliku źródłowego.
/R
Zamienia pliki tylko do odczytu oraz pliki nie
zabezpieczone.
/S
Zamienia pliki we wszystkich podkatalogach
katalogu docelowego. Nie można
stosować z opcją /A.
/W
Czeka na włożenie dyskietki nim zacznie działać.
/U
Zamienia (aktualizuje) tylko pliki starsze niż
źródłowe. Nie można stosować z opcją /A.
rmdir
Usuwa katalog.
RMDIR [/S] [/Q] [dysk:]ścieżka
RD [/S] [/Q] [dysk:]ścieżka
/S
Usuwa wraz z określonym katalogiem wszystkie katalogi i pliki
w nim umieszczone. Stosuje się do usuwania drzewa katalogów.
/Q
Tryb cichy, nie żąda potwierdzenia usuwania drzewa katalogów,
jeśli została użyta opcja /S
set
Wyświetla, ustawia i usuwa
zmienne środowiskowe programu cmd.exe.
SET [zmienna=[ciąg]]
zmienna Określa
nazwę zmiennej środowiskowej.
ciąg
Określa ciąg znaków, który ma być przypisany zmiennej.
Wpisz SET bez parametrów,
aby wyświetlić bieżące zmienne środowiskowe.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie SET zmienia się następująco:
Polecenie SET wywołane tylko
z nazwą zmiennej, bez znaku równości lub wartości
wyświetli wartość wszystkich
zmiennych, których prefiks odpowiada.
nazwie podanej poleceniu
SET. Na przykład:
SET P
wyświetli wszystkie zmienne,
których nazwy zaczynają się od litery 'P'
Polecenie SET nada zmiennej
ERRORLEVEL wartość 1, jeśli nazwy tej zmiennej
nie można znaleźć w bieżącym
środowisku.
Polecenie SET nie zezwala,
aby znak równości (=) był częścią nazwy zmiennej.
Do polecenia SET dodano dwa
nowe przełączniki:
SET /A
wyrażenie
SET /P
zmienna=[ciąg_monitu]
Przełącznik /A mówi, że ciąg
po prawej stronie znaku równości jest
wyrażeniem numerycznym,
które jest obliczane. Program obsługujący
obliczanie wyrażeń jest
bardzo prosty i obsługuje następujące operacje
(wymienione według malejącego
pierwszeństwa):
()
- grupowanie
! ~ -
- operatory jednoargumentowe
* / %
- operatory arytmetyczne
+ -
- operatory arytmetyczne
<<
>>
- przesunięcie logiczne
&
- logiczne "i"
^
- logiczne wyłączne "lub"
|
- logiczne "lub"
= *=
/= %= += -= - przypisanie
&= ^= |= <<= >>=
,
- separator wyrażeń
Jeśli używasz operatorów
logicznych lub modulo, ujmij ciąg wyrażenia
w cudzysłów. Wszelkie nie
numeryczne ciągi w wyrażeniu są traktowane jako
zmienne środowiskowe, których
wartości, przed ich użyciem, muszą być
konwertowane na liczby.
Jeśli nazwa zmiennej środowiskowej jest podana, ale
nie jest określona w bieżącym
środowisku, to używana jest wartość zero.
Pozwala to na działania
arytmetyczne z użyciem zmiennych środowiskowych bez
potrzeby wpisywania znaków
%, by uzyskać ich wartości. Jeśli polecenie
SET /A jest wykonywane z
wiersza polecenia poza skryptem poleceń, to wyświetla
ostateczną wartość wyrażenia.
Operator przypisania wymaga nazwy zmiennej
środowiska po swojej lewej
stronie. Wartości liczbowe są liczbami
dziesiętnymi, o ile nie
są poprzedzone znakami 0x (wówczas są to liczby
w postaci szesnastkowej),
0b (liczby dwójkowe) lub 0 (liczby ósemkowe).
Zatem 0x12 jest tym samym
co 0b10010 i tym samym co 022. Zwróć uwagę,
że zapis ósemkowy
może być mylący: 08 i 09 nie są poprawnymi liczbami,
ponieważ 8 i 9 nie są prawidłowymi
cyframi ósemkowymi.
Przełącznik /P zezwala na
ustawienie wartości zmiennej dla wiersza wejścia
wprowadzonego przez użytkownika.
Wyświetla określony ciąg_monitu przed
odczytaniem wiersza wejścia.
Ciąg_monitu może być pusty.
Podstawianie zmiennej środowiskowej
zostało ulepszone:
%PATH:str1=str2%
rozwija zmienną środowiskową
PATH, podstawiając każde wystąpienie "str1"
w rozwiniętym wyniku z "str2".
"str2" może być ciągiem pustym w celu
efektywnego usuwania wszystkich
wystąpień ciągu "str1" z rozwiniętego wyjścia.
"str1" może zaczynać się
od gwiazdki, w przypadku gdy dopasowuje wszystko od
początku rozwiniętego wyjścia
do pierwszego wystąpienia pozostałej części str1.
Można również określić podciągi
dla rozwinięcia.
%PATH:~10,5%
rozwinie zmienną środowiskową
PATH, a następnie użyje tylko 5 znaków
zaczynających się od 11-tego
(przesunięcie 10) znaku rozwiniętego wyniku.
Jeśli długość nie jest określona,
wtedy jest domyślnie resztą wartości
zmiennej. Jeśli także liczba
(przesunięcie lub długość) jest ujemna, wtedy
używaną liczbą jest długość
wartości zmiennej środowiskowej dodanej
do przesunięcia lub określonej
długości.
%PATH:~-10%
wyodrębni ostatnie 10 znaków
zmiennej PATH.
%PATH:~0,-2%
wyodrębni wszystkie oprócz
ostatnich 2 znaków zmiennej PATH.
Ostatecznie, dodano obsługę
opóźnionego rozwijania zmiennych środowiskowych.
Obsługa ta jest zawsze włączona
domyślnie, ale może być włączana/wyłączana za
pomocą przełącznika wiersza
polecenia /V dla programu CMD.EXE. Zobacz CMD /?
Opóźnione rozwijanie zmiennych
środowiskowych jest użyteczne do omijania
ograniczeń bieżącego rozwinięcia,
które mają miejsce gdy wiersz jest czytany,
a nie kiedy jest wykonywany.
Następujący przykład przedstawia problem
z rozwinięciem zmiennej
natychmiastowej:
set VAR=przed
if "%VAR%"
== "przed" (
set VAR=po
if "%VAR%" == "po" @echo Jeśli to widzisz, to zadziałało
)
nigdy nie wyświetli komunikatu,
ponieważ %VAR% w instrukcjach BOTH IF jest
podstawiana, kiedy czytana
jest pierwsza instrukcja IF, ponieważ logicznie
zawiera główne polecenie
IF, które jest instrukcją złożoną. Dlatego IF
wewnątrz instrukcji złożonej
faktycznie porównuje "przed" z "po", które nigdy
nie będą sobie równe. Podobnie,
nie zadziała następujący przykład:
set LIST=
for %i
in (*) do set LIST=%LIST% %i
echo
%LIST%
w którym nie zostanie zbudowana
lista plików w katalogu bieżącym, ale zamiast
tego zostanie ustawiona
zmienna LIST na ostatni znaleziony plik. Dzieje się
tak, ponieważ zmienna %LIST%
jest rozwijana tylko raz, kiedy czytana jest
instrukcja FOR, a w tym
czasie zmienna LIST jest pusta.
Faktycznie wykonywaną pętlą
FOR jest:
for %i
in (*) do set LIST= %i
która ustawia LIST na ostatni
znaleziony plik.
Opóźnione rozwijanie zmiennych
środowiskowych zezwala na używanie innego
znaku (wykrzyknik) do rozwijania
zmiennych środowiskowych w czasie
wykonywania. Jeśli opóźnione
rozwijanie zmiennych jest włączone, powyższe
przykłady można zapisać
jak poniżej, aby zadziałały zgodnie z oczekiwaniami:
set VAR=przed
if "%VAR%"
== "przed" (
set VAR=po
if "!VAR!" == "po" @echo Jeśli to widzisz, to zadziałało
)
set LIST=
for %i
in (*) do set LIST=!LIST! %i
echo
%LIST%
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń, istnieje kilka dynamicznych zmiennych
środowiskowych, które można
rozwijać, ale które nie pojawiają się na liście
zmiennych wyświetlanych
przy użyciu polecenia SET. Te wartości zmiennych są
obliczane dynamicznie za
każdym razem, gdy wartość zmiennej jest rozwijana.
Jeśli użytkownik jawnie
definiuje zmienną z jedną z tych nazw, wtedy definicja
ta zastępuje nazwę dynamiczną
opisaną poniżej:
%CD% - rozwija do ciągu katalogu
bieżącego.
%DATE% - rozwija do bieżącej
daty używając tego samego formatu co polecenie
DATE.
%TIME% - rozwija do bieżącego
czasu używając tego samego formatu co
polecenie TIME.
%RANDOM% - rozwija do losowej
liczby dziesiętnej między 0 a 32767.
%ERRORLEVEL% - rozwija do
bieżącej wartości ERRORLEVEL.
%CMDEXTVERSION% - rozwija
do bieżącej liczby wersji rozszerzeń procesora
poleceń.
%CMDCMDLINE% - rozwija do
oryginalnego wiersza polecenia, który wywołał
procesora poleceń.
setver
Ustawia wersję MS-DOS raportowaną
przez system.
Wyświetla bieżącą tabelę
wersji: SETVER [dysk:ścieżka]
Dodaje wpis:
SETVER [dysk:ścieżka] plik n.nn
Usuwa wpis:
SETVER [dysk:scieżka] plik /DELETE [/QUIET]
[dysk:ścieżka]
Określa lokalizację pliku SETVER.EXE.
nazwapliku
Określa nazwę pliku programu.
n.nn
Określa wersję MS-DOS, która będzie podawana programowi.
/DELETE lub /D
Usuwa wpis tabeli wersji dla określonego programu.
/QUIET
Ukrywa komunikat wyświetlany zwykle podczas usuwania
wpisu tabeli wersji.
setlocal
Sprawia, że zmiany środowiska
w pliku wsadowym będą lokalne.
Zmiany środowiska dokonane
po wydaniu polecenia SETLOCAL są lokalne:
dotyczą pliku wsadowego.
Aby przywrócić poprzednie ustawienia, należy wydać
polecenie ENDLOCAL.
SETLOCAL
Przy włączonych rozszerzeniach,
polecenie SETLOCAL zmienia się następująco:
Polecenie skryptów SETLOCAL
akceptuje obecnie dodatkowe argumenty:
ENABLEEXTENSIONS
albo DISABLEEXTENSIONS, umożliwiające włączenie
lub wyłączenie rozszerzeń interpretera poleceń. Więcej szczegółów można
znaleźć wpisując polecenie: CMD /?.
ENABLEDELAYEDEXPANSION
/ DISABLEDELAYEDEXPANSION, umożliwiające włączenie
lub wyłączenie opóźnionego rozwijania zmiennych środowiskowych. Więcej
szczegółów można znaleźć wpisując polecenie: SET /?.
Te modyfikacje obowiązują
do momentu napotkania polecenia ENDLOCAL,
niezależnie od ich ustawień
przed poleceniem SETLOCAL.
Polecenie SETLOCAL ustawia
wartość zmiennej ERRORLEVEL, jeżeli podany zostanie
razem z nim argument. Zmienna
otrzyma wartość 0, jeżeli podany został jeden
z dwóch prawidłowych argumentów,
lub 1 w pozostałych przypadkach. Można to
wykorzystać w skryptach
wsadowych, aby określić, czy dostępne są rozszerzenia,
używając następującej techniki:
VERIFY
OTHER 2>nul
SETLOCAL
ENABLEEXTENSIONS
IF ERRORLEVEL
1 echo Włączenie rozszerzeń było niemożliwe
To działa, ponieważ w starych
wersjach CMD.EXE polecenie SETLOCAL nie
ustawia wartości ERRORLEVEL.
Polecenie VERIFY ze złym argumentem
inicjalizuje wartość ERRORLEVEL
do wartości niezerowej.
share
Uruchamia program dzielenia
dostępu do plików przez progamy pracujące w sieci.
SHARE [/f:space][/l:locks]
/f:space - określa wielkość
obszaru pamięci zarezerwowanego dla przechowania informacji o podziale
dostępu do plików.
/l:locks - liczba dozwolonych
blokad - określa ile plików może być jednocześnie zablokowanych przed dostępem.
shift
Zmienia położenie wymiennych
parametrów w pliku wsadowym.
SHIFT [/n]
Przy włączonych poleceniach
rozszerzeń polecenie SHIFT obsługuje przełącznik
/n, którego użycie powoduje,
że polecenie przesuwa od n-tego argumentu,
gdzie n może być z przedziału
między zero a osiem. Na przykład:
SHIFT
/2
przesunie %3 do %2, %4 do
%3 itd. i pozostawi %0 oraz %1.
sort
SORT [/R] [/+n] [/M KB] [/L
język] [/REC bajty rekordu]
[[dysk1:][ścieżka1]plik1]
[/T [dysk2:][ścieżka2]]
[/O [dysk3:][ścieżka3]plik3]
/+n
Określa numer znaku, od którego ma się rozpoczynać każde
porównywanie. /+3 określa, że każde porównywanie powinno
się rozpoczynać od trzeciego znaku w każdym wierszu.
Wiersze krótsze niż n znaków są sortowane przed innymi
wierszami. Domyślnie, porównania rozpoczynają się od
pierwszego znaku każdego wiersza.
/L[OCALE] język
Zastępuje domyślne ustawienia regionalne systemu
określonymi ustawieniami. Ustawienie ""C"" daje najszybsze
sortowanie i jest obecnie jedyną możliwością. W sortowaniu
nigdy nie jest uwzględniana wielkość liter.
/M[EMORY] KB
Określa ilość pamięci głównej do użycia w sortowaniu,
w kilobajtach. Wielkość pamięci jest zawsze ograniczona
od dołu wartością 160 KB. Jeżeli podana zostanie wielkość
pamięci, w sortowaniu użyta zostanie dokładna ilość
pamięci, bez względu na ilość dostępnej pamięci głównej.
Zazwyczaj najlepszą wydajność uzyskuje się nie podając
wielkości pamięci. Domyślnie, sortowanie odbywa się
w jednym przebiegu (bez tworzenia plików tymczasowych),
jeżeli mieści się w domyślnej maksymalnej wielkości
pamięci. W przeciwnym przypadku sortowanie zostanie
wykonane w dwóch przebiegach (częściowo posortowane dane
będą zapisywane w pliku tymczasowym), tak aby wielkości
pamięci użytej w przebiegach sortowania i scalania były
równe. Domyślnie, maksymalny rozmiar pamięci jest równy
90% dostępnej pamięci głównej, jeżeli zarówno wejście,
jak i wyjście są plikami, i 45% w innych przypadkach.
/REC[ORD_MAXIMUM]
znaki Określa maksymalną liczbę znaków w rekordzie
(domyślnie 4096, maksymalnie 65535).
/R[EVERSE]
Odwraca porządek sortowania, to znaczy sortuje
od Z do A, następnie od 9 do 0.
[dysk1:][ścieżka1]plik1
Określa plik do posortowania. Jeżeli plik nie
zostanie określony, użyte zostanie wejście
standardowe. Określenie pliku wejściowego
jest szybsze niż przekierowywanie tego samego
pliku na wejście standardowe.
/T[EMPORARY]
[dysk2:][ścieżka2]
Określa ścieżkę katalogu, w którym mają być
zapisywane pliki robocze sortowania,
w przypadku gdy dane nie zmieszczą się
w pamięci głównej. Domyślnie używany jest
systemowy katalog tymczasowy.
/O[UTPUT]
[dysk3:][ścieżka3]plik3
Określa plik, w którym mają być zapisane
posortowane dane wejściowe. Jeżeli plik nie
zostanie określony, dane będą zapisywane
do wyjścia standardowego. Określenie pliku
wyjściowego jest szybsze niż przekierowanie
wyjścia standardowego do tego samego pliku.
start
Uruchamia oddzielne okno
w celu wykonania określonego programu lub polecenia.
START ["tytuł"] [/Dścieżka]
[/I] [/MIN] [/MAX] [/SEPARATE | /SHARED]
[/LOW | /NORMAL | /HIGH | /REALTIME | /ABOVENORMAL | /BELOWNORMAL]
[/WAIT] [/B] [polecenie/program]
[parametry]
"tytuł"
Tytuł wyświetlany na pasku tytułu okna.
ścieżka
Katalog startowy okna
B
Uruchamia aplikację bez tworzenia nowego okna. Aplikacja
ignoruje obsługę klawiszy Ctrl+C. Jeśli aplikacja nie włączy
przetwarzania klawiszy Ctrl+C, jedynym sposobem przerwania
jej jest użycie klawiszy Ctrl+Break.
I
Nowym środowiskiem będzie oryginalne środowisko przekazane
do programu cmd.exe, a nie bieżące środowisko.
MIN
Uruchamia okno zminimalizowane
MAX
Uruchamia okno zmaksymalizowane
SEPARATE
Uruchamia 16-bitowy program Windows w oddzielnym obszarze
pamięci
SHARED
Uruchamia 16-bitowy program Windows we wspólnym obszarze pamięci
LOW
Uruchamia aplikację w klasie priorytetu IDLE
NORMAL
Uruchamia aplikację w klasie priorytetu NORMAL
HIGH
Uruchamia aplikację w klasie priorytetu HIGH
REALTIME
Uruchamia aplikację w klasie priorytetu REALTIME
ABOVENORMAL Uruchamia
aplikację w klasie priorytetu ABOVENORMAL
BELOWNORMAL Uruchamia
aplikację w klasie priorytetu BELOWNORMAL
WAIT
Uruchamia aplikację i czeka na jej zakończenie
polecenie/program
Jeśli jest to wewnętrzne polecenie interpretera Cmd lub plik
wsadowy, to procesor poleceń jest uruchamiany z opcją /K.
Oznacza to, że okno pozostanie po wykonaniu polecenia.
Jeśli nie jest to wewnętrzne polecenie interpretera cmd lub
plik wsadowy, jest to program i zostanie on uruchomiony jako
aplikacja w oknie lub na konsoli.
parametry
Są to parametry przekazywane do polecenia/programu
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń wywołanie zewnętrznych poleceń
za pomocą wiersza polecenia
lub polecenia START zmienia się następująco:
pliki, które nie są wykonywalne,
mogą być wywołane przez skojarzenie,
po prostu
przez wpisanie nazwy pliku jako polecenia. (np. WORD.DOC
uruchomi
aplikację skojarzoną z rozszerzeniem .DOC).
W opisie
poleceń ASSOC i FTYPE można znaleźć informacje dotyczące
tworzenia
skojarzeń w skrypcie polecenia.
Przy wykonywaniu 32-bitowych
aplikacji GUI, program CMD.EXE
nie czeka,
aż aplikacja zakończy działanie, przed powrotem do
wiersza
polecenia. To nowe zachowanie nie występuje jednak, jeśli
aplikacja
została wywołana ze skryptu poleceń.
Przy wykonywaniu wiersza
polecenia, którego pierwszym leksemem jest CMD
bez rozszerzenia
lub nazwy ścieżki, CMD jest zastępowane wartością
zmiennej
COMSPEC - unika się w ten sposób używania przypadkowych
wersji
CMD.EXE w najmniej oczekiwanych momentach.
Przy wykonywaniu wiersza
polecenia, którego pierwszy leksem nie zawiera
rozszerzenia,
program CMD.EXE używa zmiennej środowiskowej PATHEXT
do określenia,
których rozszerzeń szukać, i w jakiej kolejności.
Domyślną
wartością zmiennej PATHEXT
jest:
.COM;.EXE;.BAT;.CMD
Zauważ,
że składnia jest ta sama, co w zmiennej PATH,
ze średnikami
oddzielającymi różne elementy.
Przy wykonywaniu polecenia,
jeśli nie można znaleźć pliku pasującego do
żadnego rozszerzenia, przeszukiwane
są nazwy katalogów. Jeśli zostanie
znaleziony katalog pasujący
do nazwy bez rozszerzenia, polecenie START
uruchamia Eksploratora dla
tej ścieżki. Jeśli jest to wykonywane z wiersza
polecenia, jest to równoważne
wydaniu polecenia CD /D do tej ścieżki.
subst
Kojarzy ścieżkę z literą
dysku.
SUBST [dysk1: [dysk2:]ścieżka]
SUBST dysk1: /D
dysk1:
Określa dysk wirtualny, któremu przypisuje się ścieżkę.
[dysk2:]ścieżka
Określa dysk fizyczny i ścieżkę, które mają być
przypisane do dysku wirtualnego.
/D
Usuwa przypisany dysk (wirtualny).
Aby wyświetlić bieżącą listę
dysków wirtualnych, wpisz SUBST bez parametrów.
time
Wyświetla i ustawia czas
systemowy.
TIME [/T | godzina]
Wpisz TIME bez parametrów,
aby wyświetlić bieżące ustawienia czasu i monit
o podanie nowego czasu.
Naciśnij klawisz ENTER, aby nie zmieniać godziny.
Przy włączonych rozszerzeniach
poleceń polecenie TIME obsługuje
przełącznik /T, którego
użycie powoduje, że polecenie wyświetla
bieżący czas bez monitowania
o podanie nowego czasu.
title
Ustawia tytuł okna dla okna
wiersza polecenia.
TITLE [ciąg]
ciąg
Określa tytuł okna dla okna wiersza polecenia.
tree
Przedstawia graficznie strukturę
folderów na dysku lub w określonej ścieżce.
TREE [dysk:][ścieżka] [/F]
[/A]
/F
Wyświetla nazwy plików w poszczególnych folderach.
/A
Używa znaków ASCII zamiast znaków rozszerzonych.
type
Wyświetla zawartość jednego
lub więcej plików tekstowych.
TYPE [dysk:][ścieżka]nazwa_pliku
ver
Wyświetla wersję Windows
XP.
VER
verify
Włącza przeprowadzanie przez
program cmd.exe weryfikacji poprawności
zapisywania plików na dysku.
VERIFY [ON | OFF]
Wpisz VERIFY bez parametru,
aby wyświetlić bieżące ustawienie
polecenia VERIFY.
vol
Wyświetla etykietę woluminu
dysku i numer seryjny, jeśli istnieją.
VOL [dysk:]
xcopy
Kopiuje pliki i drzewa katalogów.
XCOPY źródło [cel] [/A |
/M] [/D[:data]] [/P] [/S [/E]] [/V] [/W]
[/C] [/I] [/Q] [/F] [/L] [/G] [/H] [/R] [/T] [/U]
[/K] [/N] [/O] [/X] [/Y] [/-Y] [/Z]
[/EXCLUDE:plik1[+plik2][+plik3]...]
źródło
Określa plik(i) do skopiowania.
cel
Określa lokalizację i/lub nazwę nowych plików.
/A
Kopiuje pliki z ustawionym atrybutem archiwalnym,
nie zmieniając atrybutu.
/M
Kopiuje pliki z ustawionym atrybutem archiwalnym,
wyłączając ten atrybut.
/D:m-d-r
Kopiuje pliki zmienione określonego dnia lub później.
Jeśli nie podano daty, kopiuje tylko pliki, dla których czas
wersji źródłowej jest późniejszy niż czas wersji docelowej.
/EXCLUDE:plik1[+plik2][+plik3]...
Określa listę plików zawierających ciągi. Każdy ciąg powinien
być w osobnym wierszu w plikach. Jeżeli jakiś ciąg
pasuje do dowolnej części ścieżki absolutnej kopiowanego pliku,
plik ten nie zostanie skopiowany. Na przykład, określenie ciągu
postaci \obj\ lub .obj spowoduje wyłączenie wszystkich plików
w podkatalogu obj lub wszystkich plików z rozszerzeniem .obj.
/P
Monituje przed utworzeniem każdego pliku docelowego.
/S
Kopiuje katalogi i podkatalogi, z wyjątkiem pustych.
/E
Kopiuje katalogi i podkatalogi, łącznie z pustymi.
To samo, co /S /E. Można użyć do zmodyfikowania /T.
/V
Weryfikuje każdy nowy plik.
/W
Monituje o naciśnięcie klawisza przed kopiowaniem.
/C
Kontynuuje kopiowanie nawet po wystąpieniu błędu.
/I
Jeśli "cel" nie istnieje i kopiowany jest więcej niż jeden
plik, zakłada, że "cel" musi być katalogiem.
/Q
Nie wyświetla nazw kopiowanych plików.
/F
Kopiując wyświetla pełne nazwy plików źródłowych i docelowych.
/L
Wyświetla pliki, które mają być skopiowane.
/G
Zezwala na kopiowanie szyfrowanych plików do miejsca docelowego,
które nie obsługuje szyfrowania.
/H
Kopiuje także pliki ukryte i systemowe.
/R
Zastępuje pliki tylko do odczytu.
/T
Tworzy strukturę katalogów, ale nie kopiuje plików. Nie
uwzględnia pustych katalogów i podkatalogów. /T /E uwzględnia
puste katalogi i podkatalogi.
/U
Kopiuje tylko pliki istniejące już w miejscu docelowym.
/K
Kopiuje atrybuty. Zwykle Xcopy resetuje atrybut tylko do
odczytu.
/N
Kopiuje używając wygenerowanych krótkich nazw.
/O
Kopiuje informacje o właścicielu i listy ACL.
/X
Kopiuje ustawienia inspekcji plików (implikuje użycie /O).
/Y
Wyłącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia istniejącego
pliku docelowego.
/-Y
Włącza monitowanie o potwierdzenie zastąpienia istniejącego
pliku docelowego.
/Z
Kopiuje pliki
trybie umożliwiającym ponowne
uruchomienie.
Przełącznik /Y można umieścić
w zmiennej środowiskowej COPYCMD.
Jego działanie można zastąpić
przełącznikiem /-Y użytym w wierszu polecenia.
Opracowanie: ELEKTRONIK
J.K. 09-01-2005
http://www.hal.trzepak.net/faq/winxp/faqxp.html -strona główna FAQ XP